/401
Bu şehrin sadece puslu grisine saklanmış hüznü sevenleri ve ölesiye nefret edenleri birbirine bağlayan acımasız bir yanı var.
hayatı öğrendiğim, gözümü açandan ziyade bir nebze aralayan şehir.
Kaldırım taşlarına bile küfür ettiğim ve yaşadığım şehir. Kuğulu Park etrafında dönüp duran hayata katlanmak zorunda kalırsınız ki devam edemeyeceğim .
Woaowow yagmur gök gürültüsü falan. Havalar sogudu yine.
vega'nın ankara şarkısını dinledikten sonra iyice beni hüzünlendiren bir şehir olmuştur.
sanki birini seviyorum oradan tanımıyorum bilmiyorum ama sevdiğim biri var orada. yok mk işte. neyse güzel şarkı.
tertipli ve düzenli şehir. insanlarını tanıma fırsatım olmadı henüz ancak sıcakkanlı davranıldı diyebilirim.
her gün kızılaydan ulusa doğru geçerken yerlerde eskort kartvizitlerini gördüğüm memleket. bu benim çok tuhafıma gitmişti doğrusu. zira giresunda hiç böyle bir şeyle karşılaşmamıştım.
küstüğüm şehir.

ha bakarsın 14 mayıs'ta göksu'da olurum orası bilinmez.
(bkz: gökçekgrad)
özlenen şehir.

bi kavuşamadım sana, şu şehirden bi ayrılıp gelemedim. muş nedir arkadaş... her seferinde erteleniyor ayrılışım, burada hapsolmuş hissediyorum kendimi.
ankara! kurtar beni artık buradan.
(bkz: bok var gel)
Guzel şehrim.
sadece 1 kez gitmiş olmama rağmen aşırı bir sevgi,özlem beslediğim şehir. kapalı havası falan tam bana göre. sevdim.
Yarin gidecegim sehir. Ailemi ozledim. Uc senedir ilk defa ankarayi da ozledim. O derece bunaldim.

Melih gokcegin kabus gibi otobuslerine binip kizilay da fütursuzca gezip is cıkısı saatine kalip trafik de eziyet cekesim felan var o derece.
içinde bulunduğum dolmuşun camından havasını taşını insanını inceleyerek geçtiğim, bugün havası gri yerleri yağmurdan ıslanmış çağrım şehrimdir.
babası konya olan şehir.
Gri, sıkıcı bir şehir. Son yıllarda mevsimlerde yaşanmaz oldu. Ankarada zaten.
görsel
Hava soguk mu normal mi su an anlayamadigim sehir.
görsel
görsel
Şubatın başında bulunduğum boğucu şehir.Ankara'nın griliğini karın masumiyetinin bile örtemeyeceğini düşünmüştüm o gün aşti'den gördüğüm an,ilk görüşüm değildi belki ama düşüncelerin ilk günkü kadar aynı.
görsel
Gökyüzü gri, yerler ıslak ve insanlar yorgun ve düşünceli...
Yükselen yapıların içinde saklanan ruhlarla doludur.
görsel
insanları soğuk ve kaba bir kent.
merhametsiz insanları var.
saygı yok.
muhafazakar ilçelerinde bile büyüklere saygı yok.
ağzı bozuk insan çok. a.ına ğoyum küfrünü çok duyarsınız.

ama neyseki atatürk zamanında dışardan medeni aileler getirmiş yerleştirmiş. misal koç ailesi bile burdan gitme.
o ailelerden esintiler halen var çankaya taraflarında.

hele bir sincan tarafı var ki Allah düşman başına vermesin.

bu insanlara karşı sert olacaksın çünkü bundan anlıyorlar ara ara kibar ankara hanım efendisi veya beyefendisi çıkabiliyor. onlarda zamanla bozuluyor.
10 ekimi unutmadık.
Gri kent.
© copyright 2005 - 2026