affetmek

hiç zorlanmadan yapabildiğim şey. bazen neden kin tutamıyorum neden hesap soramıyorum diye kendime kızmıyor değilim ama ben öyle bir insan değilim anlıyorum. zaten kimse bile bile yanlış yapmaz size. yapanlar da zaten affetmeye değicek kadar hayatınızda bulunması gerekmeyen insanlardır. bir insan hayatımda olmaması gerekiyor ise affetsem ne olur affetmesem elime ne geçer?

insanlar illa ki hata yapabilir. Bu hatalar süreklilik kazanmadığı surece affedilebilir olabilmeli.

Ben inanıyorum ki hepimiz pişmanlık duyduk. Yanlışlar yaptık Ve af diledik yahut affedilmek istedik. Ancak bazen bu redle sonuçlanmış olabilir. Kesinlikle insanların hatalarından birer ders çıkarması Ve bu affı hak edecek hareketlerde bulunmasi gerek. Aksi halde affeden değil affedilenin vicdani huzursuzlukla kaplanmalı. insan olmanın bir gercegi olmalı bu. Verilen bir şans yahut affetmek gibi bir erdemi hoyratça heba eden kişi ayna karşısında muhasebe yapmalı.

Ben insanların doğuştan kötü olduğuna inanıyorum. Tıpkı william golding gibi. Fakat bu kötü ruhun beyni ve zekası olduğunu unutmamak gerek. Hataları ile yüzleşen ve kişiliği oturmamış henüz olgunlaşma evresinde olan insanlar özellikle affedilmeyi daha çok hakeder. Bu tabi ki 20 li yaşların sonlarına kadar kabul görür. Kişilik 24-25 den sonra raylarına oturur. O döneme kadar herkes hatalarından medeni kanuna göre bile sorumlu olsa da, vicdan nezdinde henüz tamamlanmamış bir prototip olarak bakılmalı.

Fakat sunu unutmamak gerek. Bir kere yapılan bir kez daha yapılmaz. Ama birsey iki kez olduysa kesinlikle 3. Kez de olacaktır.

Hatalarınızdan ders çıkarın. Af dilerken yüzünüz özgüveniniz ve cesaretiniz olsun. Affedenin yüzünü Kars çıkarmayın. Cunku o size güvenmiş ve vicdanı size kefil olmustur.

erdem değildir, olsa olsa bir basitlik bir meşrulaştırma.

- birgül, affettin di mi beni
- affettim tabi ya sadık, affetmez mi hic insan.

Der. Babam ve oglum. Affetmez mi hic insan. F'nin turemesinin bir anlami olmali.

Affedip affetmemek duruma göre değişebilir.
Fakat insan; zoruna giden, ağır şeyler yaşadığında bunu yaşatanları affedemeyebiliyor.
Bazen, Dil ne kadar affettim dese de yürek bir türlü affetmiyor. Bir kere kırıldı mı eskisi gibi olmuyor insan.

Affetmek bazen erdem bazen aptallıktır ince çizgiyi seçecek olan biziz....

En yakın tartışmaya kadardır. O noktada patlak verir ve bir daha hiç geri gelmez.

Sevmekle bağıntılı olduğunu düşünürüm. Aynı hatayı yapan iki kişiye karşı aynı affetme potansiyelimiz yok. Sevdiklerimizi affetmek her zaman daha kolaydır. Ama buna kalp kırıklığımızın geçme hızı da dahil mi bilemem.

kimseyi size karşı yanlış yaptığında affetmeyin. çoğu kişi sizin samimiyetinize karşılık sizi suistimal etmeye kalkacak, bu kişilerin yaptıklarını sineye çekmeyin ve elinize geçen ilk fırsatta intikamınızı alın.

Affetmek özgürlüktür.Bırakın size kötülükleri dokunan insanları.Arkasından affedin,kendi bencillikleriyle boğulsunlar.Zihninizdeki ağırlıktan kurtulun.

Bu daha çok insanın kendisini azat etmesidir. Evet artık Bir şeylerin eskisi gibi olamayacağı gerçeğinin yanında, tutulan kin veya beslenen öfke koca bir hamallıktır fikrimce.

öfke ve kin en çok sahibini yorar. Üstelik olayları objektif değerlendirebilme yetisini kaybettirir insana. söylendiği gibi bunun aptallıkla veya akıllı olmamakla alakası yoktur. aldatılmışsam, kandırılmışsam, ihanete uğramışsam, neyse ne... tüm bu gerçek veya yalan kişinin kendisiyle alakalıdır en çok. "Ben vicdanımdan kurtuldum sen de kurtulabilecek misin bakalım?" dercesine; affeden insanın kendisini azat edip, affetmenin sorumluluğunu karşısındakine bırakmak büyük bir erdemdir fikrimce.

üstelik insan olmam gerekçesiyle tüm bunların hepsini benim de birgün, herhangi birine yapabilme olasılığım daima bakidir. Yahut bu şekilde değerlendirilebileceğim mutlaka bir kaç durum veya kişi ile karşılaşabilirim bu hayatta. O gün geldiğinde Kendime de bu hoşgörüyü tanıma fırsatı verir bana.

Affetmek; insanın kendisini kapattığı "mükemmel olma" zindanından kurtarıp, hayatın bazen hata da yapabilme özgürlüğüne açılan kapısıdır.

Karşına geçip küçük bir çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlayasım var.
--spoiler--
Affetmesen de haklısın.
--spoiler--

sindirim sistemine, kan akışına, kalbe, beyne iyi gelir.

affedilecek kişi bir tarafa, bizzat affeden için büyük nimettir affetmek. zira affedemediğinizde o affedilmeyen kişi sizin enerjinizi emer, o mutlu olur ve siz mutsuz kalmaya devam edersiniz. eğer yükünüzden kurtulmak istiyorsanız affedin. bu arada ben affedebildim mi? hayır.

Affetmek. Mümkün müdür? Ben açıkçası inanmıyorum affetmeye de affedilemeye de. Hatanızı yanlışınızı geri alabilir misiniz, değiştirdiğiniz bir şeyi eski haline geri getirebilir misiniz?
Peki affetmek mümkünse her şeyi affedebilir misiniz? Aradaki fark nedir affedebildikleriniz ile diğerleri arasındaki. Keyfimize göre af mı olur. Olursa yarın gene affetmiş olur muyum ben aynı kişiyi veya öbür gün. Tekrar nasıl güvenebilirim. Affedileceğini bilen neden bir kez daha hata yapmaktan çekinsin ki? Veya ben bir kez affetmişsem neden bir kez daha affetmeyeyim.

Kimse kimseyi affetmez, sadece içine atar sindirir kabullenir sonuçlarıyla yüzleşir.

Kimse de aslında affedilmeyi beklemez sadece vicdanını rahatlatmayı ister.

Bu yüzden yaptığınız işlerin yediğiniz haltların sonuçlarını iyi değerlendirin.

Affetmek bize ait bir erdem değildir benim gözümde.

Bize yanlış davrandığını düşündüğümüz bir kişiyi affetmeliyiz. Bunu hak ettikleri için değil, bu haksızlıklara karşılık vermeye devam etmeyecek kadar kendimizi sevdiğimiz için.
– Miguel Ruiz

Affetmek, geçmişin acılarından kurtulmaktır. içerideki çöplüğü temizlemek demektir. Affetmek, kendi içimizde tamamladığımız bir süreçtir. kolay bir süreç değildir.

karşındaki insan hata yaptıgında, biz sadece hatasını görmezden geliriz.
affetmek bizim haddimize olan bir şey değildir.

insan öncelikle kendisini affedebilmelidir.

Biz ancak görmezden gelebiliriz.

yaklaşık 6 sene önce, üniversite yıllarımda, eski kız arkadaşımın beni aldattığını öğrendiğimde hiç birşey yokmuş gibi davrandım. yanlış anlamayın midesiz değilim. benim bu tavrım, onun kendini affedememesine sebep oldu.

okulu yarıda bıraktı, daha sonra farklı bir şehirde okumaya devam etti.

Demem o ki, siz affetmeyin. o kendisini affedebilecek mi ona bakın.

affetmek kibir midir. kendini karşısındakini affedebilecek kata layık görmek. aslında derin bir konu affetmek.

affedipte pisman olmayanini gormedim!

Affetmenin de sınırı var. Eğer affederken kendinizden ödün veriyorsanız o kişiyi def edin gitsin...

Gidenler geri dönmediler. Bana bunun için hiç fırsat vermediler.

Olgunlaşmaya atılan güzel bir adım. Bir kurtuluş ve en önemlisi mutluluk veriyor.
Sanki omuzunda kocaman bir yük varmış da kaldırıp atmışsın gibi bir rahatlık da olmuyo değil.
Ve Bence affetmek en güzel intikam.

Allah katinda en aziz kul, intikama gücü yeterken affedendir.
Hz muhammed(s.a.v)

“Bunu affedersem kendime saygım kalmaz” vazgeçişi diye bir şey var, değer verdiğiniz insanları o noktaya getirmeyin.

Bazen affetmek gerçekten zor ama bazı insanlarla ne bu dünyada ne de ahirette hesabım kalmasın diye affediyorum. insanın kendisine yapılan yanlışları, haksızlıkları bağışlaması gerçekten zor. Nefret de kişiye yük oluşturuyor en iyisi affetmek. Nasıl olsa kimsenin ahı kimseye kalmıyor.