affetmek

insanlar illa ki hata yapabilir. Bu hatalar süreklilik kazanmadığı surece affedilebilir olabilmeli.

Ben inanıyorum ki hepimiz pişmanlık duyduk. Yanlışlar yaptık Ve af diledik yahut affedilmek istedik. Ancak bazen bu redle sonuçlanmış olabilir. Kesinlikle insanların hatalarından birer ders çıkarması Ve bu affı hak edecek hareketlerde bulunmasi gerek. Aksi halde affeden değil affedilenin vicdani huzursuzlukla kaplanmalı. insan olmanın bir gercegi olmalı bu. Verilen bir şans yahut affetmek gibi bir erdemi hoyratça heba eden kişi ayna karşısında muhasebe yapmalı.

Ben insanların doğuştan kötü olduğuna inanıyorum. Tıpkı william golding gibi. Fakat bu kötü ruhun beyni ve zekası olduğunu unutmamak gerek. Hataları ile yüzleşen ve kişiliği oturmamış henüz olgunlaşma evresinde olan insanlar özellikle affedilmeyi daha çok hakeder. Bu tabi ki 20 li yaşların sonlarına kadar kabul görür. Kişilik 24-25 den sonra raylarına oturur. O döneme kadar herkes hatalarından medeni kanuna göre bile sorumlu olsa da, vicdan nezdinde henüz tamamlanmamış bir prototip olarak bakılmalı.

Fakat sunu unutmamak gerek. Bir kere yapılan bir kez daha yapılmaz. Ama birsey iki kez olduysa kesinlikle 3. Kez de olacaktır.

Hatalarınızdan ders çıkarın. Af dilerken yüzünüz özgüveniniz ve cesaretiniz olsun. Affedenin yüzünü Kars çıkarmayın. Cunku o size güvenmiş ve vicdanı size kefil olmustur.