24 şehit

hakkaride pkk tarafından yapılan kalleş saldırı sonucu olan şehit sayısıdır. 18 de yaralı varmış.içimiz kan ağlıyor. gözlerimizde yaş durmuyor. yeter artık. yeter.

24 can daha !
ve eli yüreğinde bekleyen 24 ana, 24 baba, 24 kardeş belki eş..
hepsinin içindeki o acı o yangı, bütün dünyayı saracak kadar çokk.

şehit yeter sayısı gibi bir şey. 5 tane olunca mesela hayata aynen devam ediyorsun, halbuki her 10 günde filan toplam 20 civarı şehidimiz oluyor. ama 24 tane birden olunca toplumun gazını alalım filan politikacılarımız bölgeye teşrif buyurup brifing alıyor, sınırötesi yaptırıyorlar. böyle de maliyetli bir rakam.

rabbim bana yeni bir 24 şehit göstermesin diye umuyorum ama olacakları da biliyorum, aynı tas aynı hamam.

bugün 24 kişi eksiğiz..hepimizin başı saolsun...

ötv zammının ardından gerçekleşen ve milleti ikinci kez yıkan ve gündemi değiştiren haber. tarihe not düşmek açısından, bir kaç gün önce %44 oranında ötv zammı yapıldığını ve sigaraya giren bu büyük zamla birlikte hükümet aleyhine bir durum oluşmaya başladığını, önce cumhurbaşkanımızın hakkari ye birlik denetlemesine gittiğini, 5 gün sonrasında pkk nın da tam da bu esnada saldırdığını yorumsuz olarak not düşmek gerekti.

(bkz: allah rahmet eylesin)

26 şehit , 22 yaralı ,yüce türk milletinin başı sağolsun.

fahişe* haber ajansına göre şehit sayısı 50'nin üzerinde imiş. *

şu saatten sonra ne desek, ne yapsak da geri getiremeyeceğimiz şehitlerdir. ailelerine sabır diliyorum. onların ailesi ile birlikte tüm türkiye'nin başı sağolsun.

gencecik evlatlarını kalleşlerin almak uğruna savaştığı vatanımıza kurban ettik. anadolu'nun her yeri şimdi ağlayan ana dolu. ağlayan, ağıt yakan analarla dolu.

allah rahmet eylesin, toprakları bol, yerleri cennetin en güvenilir yeri olsun.
görsel

Bu sefer en ufak bir kelime bile yazmayacağım demiştim...
Ta ki bugün gazetede dün akşam Reina'ye girmeye çalışanların ve 'kapalıyız' yanıtına karşı 'ama hayat devam ediyor' diyenlerin haberin okuyana kadar..
O kadar çok şey söylenebilir,yazııp çizilebilir,ama aslolan şudur.Çoğunluğu gelir seviyesinin altında aile mensubu olan delikanlıarımız teker teker gizli saklı anlaşmalar,pazarlıklar uğruna ölüyor..
Ben çok üzgünüm..
Jetler erken gelebilirdi,istihbarat gecikti..Oydu buydu şuydu..
24 cihan parçası,24 ana kuzusu öldü..Gece uykusunda üstünü açmasın diye defalarca uyanıp gözünün içine baka baka büyüttüğünüz can parçasının tabutta görmeye dayanabili misiniz..
Şu an o 24 ev için aslolan budur...Evlat gitmiştir..Gerisi boştur..
Ve ben bu 24 can parçasının gitmesine neden olan sorumsuz arsız vicdanısızlara sormak isterim..
Oğlunuz askere gitti mi?
Eşiniz gece dağ başında devriye gezerken sabaha kadar çocuğunuz başında uyumadan nöbet tuttunuz mu ve sağ salim eve geldiği her gece sinir harbi yaşadınız mı?
Hiç -30 derecede nöbet tutan bir evladınız oldu mu ve o evlattan haber alabilmek için sabahladınız mı..
Bu yüzden komik geliyor çıkıp televizyonlara 'intikam naraları' atmaları..Altında bilmem kaçbin dolarlık arabayla gezip oğlunu askerden kaçırdıktan sonra 'vatan 'demesi..
Şu an bile dönen onca pazarlık varken kendinizi bir asker ailesinin yerine koyun..
Gecenin kör karanlığında sizden gizli pazarlıklara rağmen ölüme giderken ardınızda kimleri bıraktığınızı düşünün..
Yazık,çok yazık..

hakkaride şehit düşen kahraman türk askerleridir.

nasıl unutuyoruz değil mi ?

dur ben tanım yapayım, kimse rahat uyumasın bu gece.

şimdi hafız bir düşün. karakoldasın. gece karanlık ölümüne. zaten tırsıyorsun. içerde çocuklar ölümüne korkarak yatıyorlar. delik deşik uyku parçacıkları da denilebilir.

bir tetik sesi, o, olması gerektiği gibi duran karanlığın içinden geçerek bir sikindirik duvarı deliyor.

hiç böyle bir gece yaşadın mı ?

yok ama boşver, onlar, sadece unutulmak için öldüler.

kalp ağrısı.

her daim hatırlayacağız sizleri.

dün gece uykudan uyandım ve direk televizyon kumandasına sarıldım. sanki rüyamda vahiy inmişti de oku yerine televizyonu aç der gibiydi. zaten içimde anlam veremediğim bir sıkıntı ve bundan kaynaklanan uyku problemi. neyse kalktım, televizyonu açtım ki açmaz olaydım açar açmaz bir hüzün doldu içime gözlerime inanmak istemiyordum çocukluk aşkım müjde ar zamanın ünlü sempatiklerinden (!) orhan abimiz ile öpüşüyor. gördüğüm bu sahne karşısında içimi bir hüzün kapladı. aklımdan başka şeyler geçmeye başladı, bu saatte aniden neden uyanıp televizyon açma isteği uyanmıştı bende neden uyuyamıyordum neden her gece garip rüyalar görüyordum işsizdim bundan kaynaklı olabilir mi diye sorgularken neden işsiz olduğumu düşündüm o kadar çok konu düşündüm ki sabaha karşı neden sigarayı bıraktığımı düşündüm ki o an hatırladım son zamdan sonra sinirlenip bırakmıştım çünkü günlük 7,5 lira ayıracak param yoktu derken tekrar neden param olmadığını sorguladım ve işsizliğime geri döndüm. bu süreçte anladım ki tek sorun işsiz olmamdı peki bir işi hak etmiyor muydum. neden? halbuki iş bulmak için her şeyi yapmıştım babamın dediği gibi okuyup adam olacaktım okumuştum adam olmuştum ama iş bulamamıştım. acaba babam ve annem beni kandırmış mıydı? yıllarca dememişler miydi okumazsan iş bulamazsan diye. okuduk yinede işsiziz sorunun benden mi kaynaklandığını düşünürken lise arkadaşımı aradım biraz sohbet ettikten sonra dertlerinden bahsetti ve istediği gibi para alamadığı için işten çıktığını söyledi hatta o kadar çaresizdi ki bana iş sordu. sonra etrafımdaki insanlara baktım kız arkadaşım işsizdi, üniversiteden sınıf arkadaşlarım işsizdi yada çok ucuza satın alınmışlardı özel şirketler tarafından, liseden arkadaşlarım doktor olanlar hariç mutsuzdu. bu ülkede bir şeylerin yanlış gittiğini düşünürken film bitti. müjde ar ve orhan abimiz mutlu yaşayacaklardı. sonra amaçsız bir şekilde kanal gezmeye devam ettim ki aslında neden uyandırıldığımı anladım=24 şehit. gerçekten bir şeyler yanlıştı.

unutuldular bile.
şehit oldukları günlerde yer yerinden oynadı. herkes facebook profiline siyah fotoğraflar koydu. forumlarda olaya lanetler okundu. kanları yerde kalmayacak sloganları atıldı televizyonlarda.
ama üzerinden daha bir buçuk ay gecmişken unutuldular bile. daha öncekiler gibi. hayat yine normale döndü. yine herşey eski tas eski hamam. ta ki bir sonraki şehit haberlerine kadar maalesef.
toplumsal hafızamız bu kadar zayıf oldukça, toplumsal tepkiler sürekli olmadıkça, bu kadar kolay unuttukça herşeyi, gencecik çocukları daha çok toprağa veririz maalesef.

şimdiki başbakan; 70 yıl evvelki teröristlerin gebertilmesine çıkmış özür dilemiş. 70 yıl evvel de 33 şehit verilen bir baskından sonra dersim operasyonu başlamıştır. bundan 30 yıl sonra bir baska basbakan çıkıpta biz pkk ya katliam yaptık özür dileriz demesiyle aynı şeydir. bu ölen çocuklara ihanettir ekmeğini maaşını aldığın ülkeye ihanettir. hainliktir.

ölen türk kardeşlerimin ruhları şad olsun.

dersim isyani sirasinda oldurulen isyancilar kadar bile gundemi mesgul edememis sehitlerdir. gunlerdir dersimde isyancilar nasil olduruldu konusunu tartisiyoruz. yazik bize.

meleklerin başlarında selam durdukları onurlu insanlar ve aslında hepsi umuda sıkılan kurşunlara inat kalbimizde yaşamaktadırlar.