14 şubat

(bkz: aşk acısı)

hatta #3515

kapitalizmin oyunu. dünya çiçekçiler bayramı.

sevgililer günü. kimi mutluyken, kimi mutsuzdur.

çiçek satan romen vatandaşlarının bayramı, sadece onların başkalarının değil.

olmasa da olandir.

yine yalnız geçecek olandır. *

şubat'ın 12'sinden 13'ünden ve hatta 29'undan farkı olmayandır.

'insan sevgilisini sadec bu günde mi hatırlar yahu?' dedirten anlamsız bir gündür. (bkz: deliye hergun bayram)

bir çok kişi için 13 şubattan da 15 şubattan da farksızdır. kendi gibi geleneği bozmayıp ve gene yalnızları oynayacak çok kişinin olması insanı anlamsız rahatlatmıyor değil hani...

nedense erkeklerin hediye alması gereken akıllara zarar gündür.

"sadece kadınlar mı sevgilidir kardeşim, neden bize de hediye alınmıyor" itirazlarının da sık duyulduğu bir gün.

sevgilime tuz gölünü hediye edeceğim gündür.

sevgili kişisi askerde olduğu için onsuz geçicek olandır. yine de güzeldir. seni seviyorum meleğim demesi bile insana yeter.

insan yanındayken uzağı ne yapsın,
önemli olan uzaktayken yanında olması...

(bkz: özdemir asaf)

taksimde bulunan ve soğuk çay isteyen ilk müşterisinin talkative olduğu bir kafe. ödül falan vermelerini beklerdim. ne biliyim en azından bi kurdele.

hediye alınmasının saçma olduğu ticari bir gün.

artık son derece normal olmuş bir tarih.
küçükken ne aşktan ne de başka şeylerden haberimiz vardı, belki duysak egoyu bir yiyecek zannederdik, menfaat de yabancı bir ülkeydi.
sevmeyi ve sevilmeyi arzu ettik, güzel bir kızı ilk gördüğümüzde içimizde bir şey yanınca ' bu da ne? ' diye meraklandık. işin ilginci, bir türlü olmuyordu, elini tutmak istediğimiz değil, aklımızın ucundan geçmeyen seviyordu bizi.
ne zaman bıktık? hayallerimizin gerçeğe yanaşmadığını anladığımız zaman mıydı?
bütün o güzeller başka erkeklerin, göbekli, paralı, arabalı, şebek seçeneklerinden en az ikisine sahip olanları tercih ediyordu. bunu anlayınca ' ben yokum artık ' dedik. hiçbir aşk zorla olmazdı, istemediğimiz kişinin elini tutamazdık.
işte o zamandan beri 14 şubat sadece sinir bozan küçük bir serseridir.

kapitalizmin sömürsek sömürsek daha neyi sömürsek anlayışının ürünü olan, para tuzağı saçma gün.
(bkz: sevgilisi olmayan insan)

kapitalist toplumun aşk tazeleme günüdür.

bu gidişli bu sene yine tek başına geçecek tarihtir.

yalnız olduğumu hatırlamama neden olan, şubata denk gelen bi ilişkim hiç olmadı diyip hüzünlendiğim ay.

eğer son 2 haftada bir mucize, olağanüstü birşey olmazsa, ömrü hayatımda ilk defa farklı bir gözle baktığım gün olacaktır. eskiden sinir olduğum, tahammül edemediğim bu güne ilişkin ilanlara artık daha farklı gözle bakıyorum sözlük.

siz bakmayın #4703909 no lu entry de yazdıklarıma, vakt-i zamanında bir siyasetçimizin de dediği gibi dün dündür bugün bugündür bitti, bu kadar, lütfen "daha dün sen de bizim gibiydin", "olan var olmayan var ayıptır" vs. gibi muhabbetlere girmeyin benimle, hiç çekemem. *

nefret ettiğim gündür.
şimdi yanlış anlaşılmayayım da kuyruk acısından sölemiyorum bunu.
hiç bir alakam olmamasına rağmen, arkadaşlarım yüzünden daha haftalar hatta aylar varken saatlerce sözü edilen, acaba ne alsam ay bi yardım et diye beni deli ettikleri gündür.
ayrıca sade ve sadece para tuzağıdır.
benim için tek anlamı bi sonraki günün ablamın doğum günü olmasıdır.
burdan tüm çiftlere sesleniyorum, sevgilinize hediye alacaksanız bu sadece sizi ilgilendirir, günlerce yemeyin başımızın etini.
(bkz: nefretini kusmak)*

2010 allstar maçının 14 şubata denk gelmesiyle mana kazanan gün. kaliteli bir allstar dileğiyle.

olmayan gün. valla ben takvimime baktım, 13 şubattan sonra 15 şubat geliyor.

alışverişi artırmak için uydurulmuş, tüketim toplumu yaratma enstrümanı.

herkesin olan gün benim değildir denilesi durumdur.