Bir kadının her yaşı güzeldir. Fark edemeyenler yaş sınırı koyar işte.

Çok da takılmamak lazım, hayat akıyor sonuçta. ilk zamanlar çok üzüleceksin yalan söyleyemem ama geçiyor... O yüzden lütfen anı kaçırma. Bunu anı kaçırmış, hayatı kendine zehir etmiş ve altı ay boyunca bu psikolojiyi yaşamış biri söylüyor sana. Ya da boş ver yaaa... hayatta her şey tecrübe, acını da çek.
Ne demişler, 'Seni öldürmeyen şey güçlendirir.'

Toygar Işıklı - Hayat Gibi.

Bu adama bayıcı diyen tipler de UZi falan dinliyordur diye düşünüyorum. Sesinin tınısı, bestelediği dizi müzikleri, yazdığı şarkı sözleri üst düzeydir. O kadar kalitesiz şeyler dinlemeye alışmışsınız ki işini adam gibi yapanlar size garip gelmeye başlamış. Benim için işini harikulade yapan sayılı sanatçılardan biridir kendisi. Var olsun.

Mutlu olmak için başkalarından bir şey beklemeyi keseli çok oldu. En güvendiğin bile gün sonunda arkada bırakabilir seni. O yüzden 0 beklenti maksimum mutluluk! artık mottom bu.

çoğu kişi bu kitabı okuduğunda kendinden bir şeyler bulacaktır. benim resmen iç dünyamın bir yansıması diyebilirim. keşke yazarı şu dönemde yaşıyor olsaydı... elimdeki bütün kitaplarını imzalatmak ve onunla tanışmak isterdim.

Edit: kitap imzalatırım yazmışım ama adam insan sevmiyor ki... Kapısını çalsan deliğinden bakmaya bile tenezzül etmez ama yine de seviyorum her kitabını.

Bugün Cumaaa!! günaydıııııın sözlük.

Güven ve Sadakat zaten söylenmiş. Bir diğer önemli olan ise hayata karşı ortak bakış açısına sahip olmak.

Üstünü çizemiyorsan Karala.

(bkz: Madrigal - Ne Zamandır Sendeyim)

Cumartesi gününe uyanmak.

Yok ben başaramıyorum bunu. Ne kadar çok istesem de başaramıyorum. Böyle umarsız, duyarsız, hiçbir şeyi takmayan biri olayım diyorum ama olmuyor. En ufak bir güleryüze kanıyorum. Lanet olsun.

Tek diyeceğim şey; Tüm gözyaşlarımdan özür dilerim.

Kesinlikle Fernando Pessoa.

Hissizleştim. Her şeye, herkese karşı. Yüzlere bakıyorum ama bakmıyorum aslında. Çok istiyorum eskisi gibi güçlü bağlara sahip olmayı ama yapamıyorum. Güvensizlik çok kötü bir durum hali. Her an bir yerden, birinden bir darbe gelecek gibi hissediyorum. Kapadım kendimi herkese. Nasıl tekrar eski halime dönerim bilmiyorum...
Sadece yorgunum, çok yorgunum.

Sabah oldu, kalktım, hazırlandım, işe gittim, modern kölelik görevlerimi yerine getirdim, kölelik bitti, metro ulaşım aracı ile evime geldim, yemek yedim, birazdan da uyumayı planlıyorum. Monoton bir gündü (herkes gibi).

sözlük yazarlarının intiharları diye okudum. nasıl bir bilinçaltıysa artık... gerçi arada aklımdan geçmiyor değil hani.

Çok yoruldum sözlük. Herkesten, her şeyden. O kadar çok yoruldum ki yok olup gitmek istiyorum. Hiçbir şeyden umudum kalmadı. içinden geçtiğimiz şu günlerde gerçekten yaşama sevinci kalan bir TC bireyi var mı merak ediyorum. Yeter artık, bıktım.

öncelikli olarak ülkeye katkı sağlamadan boş beleş yaşayan tüm mültecileri sınır dışı etmek.

bir çıkar olmasaydı bu kadar vasıfsız başka ülke vatandaşı bu ülkeye doldurulmazdı. mutlak suretle bir çıkar var. sadece şunu söylemek istiyorum ki denetimsiz bir şekilde bu göç furyasına ışık tutanların hepsinin bu ülke vatandaşına verecek hesabı var. ben kesinlikle gelmesinler demiyorum. biz de bir mülteci ülke olabilirdik. burada asıl önemli olan konu denetimsizlik. ipini koparan kızgın boğa gibi bu ülkeye girmeye çalışıyor. vatandaşlık desen fotokobi kağıdı gibi basılıp ellerine tutuşturuluyor. sınırda ne bir kontrol var, ne bir denetim var. vasıflı olanları avrupa ve amerika alırken nerede çürük, katil, tecavüzcü varsa bize paslıyorlar. çok değil 10 yıla kadar türkiye yarı nüfusuna ulaşırlar. nereden mi biliyorum. çünkü gerçek anlamda ürüyorlar... kişi savaştan kaçıp gelmiş 1 çocuğu var burada 5 tane daha yapmış, yaşadığı yer 30 metrekare bir yer. sonra ağlıyor, türkiye bize bakmıyor diye. yazacak çok şey var ama gerçekten tükendim. bir an önce bu ülkeyi terk etmek istiyorum. çünkü böyle bir ortamda yaşamak istemiyorum.

buraya uzun uzun entry girmeye gerek yok. gerçekten tc beni çok yordu ve yormaya da devam ediyor. her geçen gün bir önceki günden daha berbat halde. nefes alamıyorum. çok bunaldım. imdat diye bağırmak geliyor içimden... buradan kurtulmak için çırpındıkça daha derin bir foseptik çukuruna batıyorum. bir şeyler için para biriktirmeye çalışsam tl'nin a4'ten daha değersiz olduğu bir dönemdeyiz. kenara koyduğum para her geçen gün daha çok değer kaybediyor. ne yapacağım bilmiyorum. sadece defolup gitmek istiyorum!

(edit: bir parça daha iç dökme)