allen iverson

nasıl başlasam ne yazsam bilemiyorum. fanatik bir galatasraylıyım ben ama her zaman sağduyulu centilmen bir taraftar olmaya çalıştım ve bence oldum da. fenerbahçe de, beşiktaş da iyi bir şey(bana göre) yaptığında takdir ettim bunu. çünkü benim takımım galatasaray' ın büyüklüğünü göstermek için onun rakiplerini küçük görmeye ihtiyaç duymadım. galatasray' ın buna ihtiyacı yok çünkü o zaten çok büyük.
ortega dünya üzerinde en beğendiğim futbolculardan biriydi. fenerbahçe' ye geldiğinde bir fenerli gibi sevindim ne yazık ki lorant denen futbol cahilinin elinde bitirildi bu efsane.
roberto carlos geldiğinde sevindim. carlos ulan bu. tüm zamanların en iyi sol beklerinden biri.
quaresma geldi ki kendisi bana göre yetenek olarak ronaldo ve messi ile kıyaslanabilir sadece.
yazının şu bölümüne kadar ismi geçen herkes yetenekli, saygı duyulası isimler(lorant hariç *) ama iverson, o apayrı bir isim işte.

nba' i pek takip etmeyenler iverson' ı ünlü bir basketbolcu olarak bilirler sadece. nba tutkunları içinse iverson başka bir şeydir. iverson türk spor tarihinin en büyük transferidir. dünyada basketbol denen spor ortaya çıktığından beri gelmiş geçmiş en iyi skorerlerden biridir iverson. onu övecek cümleler yazabilirm elbette ama gerek yok ben başka bir yönünü anlatmak istiyorum;

adamın imza törenini izledim dün. müthiş bir şov hazırlamıştı beşiktaş kulübü. ne varki tek kötü yanı o çevirmendi. benim hazırlıkta öğrendiğim ve üzerine gram bilgi koymadığım ingilizcem bile iverson' ın o kadının tercüme ettiklerinden çok daha fazlasını söylediğini anlamama yetti. zaten bu enrtynin bu paragrafının oluşmasına neden olan da o sözlerdi işte. evet iverson büyük oyuncuydu, hırsı ile, cesareti ile tanınırdı; ama zor şeyler yaşamış, basketboldan bir süre uzak kalmıştı. acaba nasıl görünüyor neler söyleyecek diye beklerken iverson inanılmaz bir soğukkanlılıkla konuştu. ligin başladığını birkaç maçın geride kaldığını vs. söyledi. adam sanki kendi imzası için hazırlanan şovun içinde değildi de az önce biten maçtan sonra kendisine uzatılan mikrofona demeç veriyordu. sonrasında o çocuklarla 2' ye 2 maç yapması ise basketbolu seven bir çocuğun başına gelebilecek en güzel şeydi bence bu hayatta. nasıl oynar kaç sayı atar bilmiyorum. bildiğim iki şey var:

birincisi; tüm alt yapı oyuncuları iverson' dan bir şeyler öğrenmeli çünkü o öğretmeye hazır olduğunu dün gösterdi. o çocukların elinden topu alıp potaya da atabilirdi ve o çocuklar da etraftaki topları toplayıp ona tekrar potaya atması için geri verirlerdi. zaten eminim çocuklar bile bunu bekliyorlardı.
bir nba maçında karşısında kendisini deli gibi savunan tyronn lue' ya bile bir şey öğretmiş bir adam iverson. tyroon lue maç boyu inanılmaz bir eforla deli gibi savunuyor iverson' ı ve iverson 20' li sayılarda o gece. maçın sonlarına doğru bir pozisyonda lue yine iverson' a baskılı bir savunma yapıyor. en büyük silahı çabukluk olan iverson' a aynı şekilde karşılık veriyor lue. ve iverson o klasik hareketini yapıyor. öne doğru hareketlenip topu bacak arasından geri alıyor ve şuta kalkıyor. top çemberin içinde dengesini kaybeden lue ise yerde. iverson lue' ya gidip eğiliyor ve ''bunu tüm sezon boyunca yapmıştım oysaki'' diyor.

ikincisi; iverson iyi de oynasa kötü de oynasa beşiktaş taraftarı emin olabilir ki sahada olduğu sürece her şeyini verir ve saha da kalmak için de her şeyini verir. yine bir maç sonu iverson röportajından bir alıntı: ''maç boyu dudağım kanadı. hakem bunu görse kanamanın durdurulması için beni kenara gönderirdi. ben de maç boyu sürekli kanımı yutarak oynamak zorunda kaldım''

hoşgeldin iverson.