fuzuli

Mende Mecnûn'dan füzûn * âşıklık isti'dâdı * var
Âşık-i sâdık menem Mecnûn'un ancak adı var

N'ola kan tökmekde mâhir * ola çeşmüm merdümü *
Nutfe-i kâbildürür * gamzen kimi * üstâdı var

Kıl tefâhur* kim senün her var men tek * âşıkun
Leylî'nin Mecnûn'u Şîrîn'ün eger Ferhâd'ı var

Ehl-i temkînem * meni benzetme ey gül bülbüle
Derde yoh sabrı anun her lâhza min feryâdı var

Öyle bed-hâlem ki ahvâlüm görende şâd olur
Her kimün kim devr cevrinden dil-i nâ-şâdı var

Gezme ey gönlüm kuşu gâfil fezâ-yı ışkda *
Kim bu sahrânun güzer-gehlerde çok sayyâdı * var

Ey Fuzûlî ışk men'in kılma nâsihden kabûl
Akl tedbîridür ol sanma ki bir bünyâdı * var

beyitlerinin sahibi olan şair.