vicdan

birhanım keskinim şiiri:

vicdan

yazın sıcak karnında kendisuyukendineyeten
arizonalıbirkaktüs sanıyorsun onu sen
arada bir biryerlerini dürten

ikide bir lafını edince kefaret sanıyorsun
içi boşalıyor, anlamıyorsun
bazen sıcak koynunda sanıyorsun onu sen
şöyle ılık ılık önümüze taşırıyorsun
köşenden yontmataş kalem kalem görünce
atkestanesi sanıyorum seni ben

üşüyene battaniye örtmüyor,
gereksiz kürkrüyorsun sen.
sen onu içinde oturanbirboğa sanıyorsun bazen.

oysa ne ayakları var bu senin dediğinin ne kıçı.

(soğuk kazı'dan)