bir şakirtin günlüğü

1. gün

bir abi geldi yanıma, bıyıkları böyle badem gibi. konuştuk, beni cemaat evi dedikleri bir yere davet etti. kabul ettim.

3. gün

kalabalık bir gruptu cemaat evinde. maklube dedikleri bir yemek yedik. ilginçti ama herkes sanki 1 aydır bir şey yemiyormuş gibi yiyordu. ilginçti yani.

10. gün

cemaatten arkadaşlarla otururken, "canı sıkılan var mı? hadi bir şeyler izleyelim" dediler. taxi 3'ü bekliyordum ama yaşlı bir amca çıktı. sürekli konuştu ve hüngür hüngür ağladı. sanat filmi dedikleri bu oluyor galiba. dram doluydu.

15. gün

namaz için kaldırıldık bugün. heralde özel bir gün, ondan herkesin namaz kılmasını istediler.

18.gün

ağlayan adamı hergün izliyoruz. buna rağmen herkes ağlıyor, anlamakta zorlanıyorum. bu arada günde 7-8 vakit namaz kılmaya başladım. ne olduğunu anlayamadım.

25. gün

ortaokul çocukları geldi bugün eve. oyunlar oynarız sanıyordum ama dini bilgiler vermeyi yeğlediler bizimkiler. sonra hep beraber allahın izniyle namaza durduk. allahın izniyle mi? ne oluyor bana?

100. gün

bıyık bırakıyorum. çok güzel olduğunu söylüyorlar. laik diye tabir ettiğimiz bir kesim var, ne yaparlarsa yapsınlar onlara ters çıkıyoruz. allahtan hükümet var, destek oluyor bizlere.

1345. gün

amına korum böyle işin lan. cahiliye döneminde gibi yaşanır mı?

yaşasın özgürlük. bir daha da sanat filmi izleyeni siksinler.