metallica

spoiler içindeki gibi yanlış bilinmemesi gereken müzik grubu.
--spoiler--
bizim yeni yetmeler arasında pek bi popüler grup. eh, herhalde metal müzik ile yeni tanışan birisi ilk olarak metallica gibi bi popcudan başlardı zaten.

kendileri paragöz ve cimri insanlardır ancak elbette ki sevdigim, sevilen, sevilmeyi hakeden şarkılara da sahiptirler.

80'lerin metal müzik furyasını başlatıp hala ayakta kalabilmeleri aslında o kadar da tesadüf değildir. trash metal in kurucularından. ilk albümleri yamulmuyorsam kill 'em all idi, ki fena iş sayılmaz.

peki kendileri hakkındaki "king of the metal" soylemi biraz abartılı mıdır? bunu size bırakıyorum, katılmamakla birlikte. evet en popüler metal grubudur ancak "king" sıfatı fazla iddialı olabilir, ya da olmayabilir de bilmiyorum

grup san francisco çıkışlıdır. 80'lerde çıkarttıkları dört albüm de yaptıkları en iyi işlerden birisidir. zaten kalan zamanlarında bunları cepten yiyerek karınlarını doyurdular. kötü albümler, maddi kaygılar için düzenlenmiş dünya turneleri falan. günümüzde bile devam ettiğini bilirsiniz işte.

bu adamların en boktan albümü herkesin de bildiği gibi st anger'dir. en iyi albümü tartışmalı olarak master of puppets. hadi biraz iddialı olalım, tek başarılı albümü.

st anger denen "disaster" albüm 2003 yılında çıktıgında (pek cogumuz hatırlıyordur eminim o günü) herkes şok olmuştu. düşünün, ortada bi tane bile gitar-solo şarkı yok. metal albümü lan bu?! (sanırım bu sikik işe de nu-metal deniyo)

ancak yine söylemek lazım, ilk yaptıkları işler gerçekten fena değildir:

(bkz: fade to black), (bkz: sanitarium), (bkz: one), r (bkz: ide the lightning), (bkz: battery), (bkz: the four horsemen) vee tabii ki (bkz: master of puppets).
--spoiler--
- yeni yetme nedir? yaşla mı ölçülür? heavy metali yeni dinleyenler midir? bunun kıstası nedir? metallica ne zaman pop oldu, bir şey mi kaçırdım? eskiden, popüler müziklerin hepsine pop müzik denirdi, kelime de oradan geliyor zaten. fakat 80'li yıllarda iş yavaş yavaş değişmeye başladı. pop müzik artık bir müzik türü olmuştu. madonna, michael jackson gibi isimler müziklerini ayrı bir yere koydular. onların çizgisini devam ettirenler de pop müzik icra edenler olarak adlandırıldı bundan sonra. bugün sadece rock değil, r&b, hip-hop, techno, disco, house vs. tarzı müzikleri de popüler bile olsalar pop diye adlandıramayız. işte pop müzik budur, metallica mainstream bir grup olduğu için pop olarak sınıflandırılamaz. popüler denir vs. fakat popcu, denmez.

- paragöz ve cimri bir insanın, her ne kadar yüzlercesine sahip olsa da, çaldığı gitarını ıraklı bir gruba vereceğini pek düşünmüyorum. sevilmeyi hak etmek diye de bir şey yoktur. müziği sevmeyi hak etmeyenler konuşmasa daha iyi olur, zevk almayı hak etmeyenler, zaten gördüğünüz gibi alamıyorlar.

- 80'lerin metal furyasını metallica başlatmamıştır. thrash metal icra eden ilk albümleri gerçekleştirmiş, glam furyası sırasında sade, düz siyah tarzları ile fark yaratmıştır. fuck bon jovi gibi sloganlarla da ne kadar uzak olduklarını göstermişlerdir o aleme. (daha sonral load-reload dönemi, imaj olarak felaketti, göz kalemler, ojeler vs. lars ve kirk başı çekiyor o sapıtma döneminde. lars düzeldi, kirk eh işte. james zaten kürk giymek dışında bi olayı olmadı)

- king of metal, manowar'dır.

- metallica black album sonrası cepten yememiştir. load-reload, bu işin tanrılarından biri olan steve harris'in favori albümleridir mesela. gerçekten müzik dinlemek isteyenler de o iki albüme oldukça değer veriyor. imajlarını seven metal tutkunları olduğunu düşünmüyorum, fakat cd'yi taktığınızda, kulağa gelen şey "kaliteli". zaten cepten yemeyi bırakın, hep üstüne daha da para koydu herifler. dünya'nın en çok konser veren gruplarından biri, ölmüş gitmiş olsa türkiye gibi bir yerde arka arkaya 50bin kişi toplamazlardı. (megadeth, anthrax ve slayer'ın tek başlarına toplayacağı kişi sayısı max 10bin.) maddı kaygı da güttükleri yok, her zaman konser grubuydu metallica, hala öyle. seyrek albüm çıkartıp, çok konser verirler.

- metal albümünde solo olacak diye bir zorunluluk yok. st.anger'ın en kötü yanı, şarkıların çok tekrar* etmesi. solo olmaması değil. bir de davul tonları abartı. frantic, st.anger, some kind of monster, unnamed feeling gayet kaliteli şarkılar. diğerlerine evet, vasat diyebiliriz. fakat "disaster" değil. disaster albümler için, biz sertiz diye kasmaya devam edip aynı şeylerin kalitesizini yapan eski metal gruplarına bakmakta fayda var.