şehit

üç kısımdır:
1- dünyaya ait hükümler olmaksızın ahirette şehit; bazı hadislerde yedi kısım, bazı hadislerde sekiz kısım, bazı hadislerde dokuz kısım, bazı hadislerde on bir kısım olarak zikredilen kimselerdir. müslim’de geçtiğine göre de, onlar şu beş grup insanlardır:
a-) vebâ hastalığından ölenler,
b-) ishal hastalığından ölenler,
c-) suda boğularak ölenler,
d-) enkaz altında ölenler,
e-) savaş olmaksızın allah’ın kelimesini yükseltmek uğruna ölenler

2- sadece dünyada şehit: dünyada şehit ile ilgili hükümler ona uygulanır. yani gasbedilmez, cenaze namazı kılınmaz, elbisesi ile defnedilir. fakat o ahirette, allah’ın kelimesinin yüce olması için savaşan şehitlerin sevabını alamaz. zira o unvan için ya da sadece ganimet için ya da düzenbazlık için savaşmak gibi allah yolundan başka bir gaye için savaştı. nitekim, hadisler şehit sevabını, allah yolunda savaşan şehide has kılmıştır. o geriye dönmeden ileriye doğru ilerleyerek savaşmıştır.

3- dünyada ve ahirette şehit: bu şehit, hakkında şer'î hükümlerin yani şehit hükümlerinin geldiği şehittir. bu şehitlik, kafirlere karşı savaşta öldürülen kimseye hastır. aynı şekilde savaş meydanında yaralanan sonra bu yarasından dolayı ölen kimse de savaş meydanında öldürülen kimse gibi sayılır. fakat onun dışında kalanlar şehit sayılmaz. buna binaen bağilere karşı savaşta öldürülen kimse şehit sayılmaz. savaş meydanında yaralanan sonra yarası iyileşen daha sonra ölen kimse de şehit sayılmaz. dolayısıyla hakkında özel hükümler olan ve allah’ın canlı olduğunu haber verdiği şehit; allah’ın kelimesinin yücelmesi için kafirlere karşı savaş meydanında öldürülen kimse ve savaş meydanında yaralanıp bu yarasından dolayı ölen kimsedir, başkası değil.

zikredilen bu şehidin hükmü şudur:
1- yıkanmaması,
2- kefenlenmeyip kanı ve elbisesi ile defnedilmesi. çünkü şehit, kıyamet günü kanının kokusu çok güzel misk olduğu halde haşrolunur.

şehidin cenaze namazının kılınmamasına gelince; ona cenaze namazı kılınması caizdir, kılınmaması da caizdir. caiz oluşu, rasul (u)’in uhud’da öldürülenler için onları defnettikten sonra, hamza için, savaş meydanında öldürülen bir adam için cenaze namazı kıldığına dair rivayetlerden dolayıdır.