doğu anadolu bögesinde hapis yatan binlerce çocuk

batı anadolu bölgesinde otobüste yanma, gasp, tecavüz, kaçırılma gibi tehlikeler sebebiyle bırakın hapsi, yıllardır ev hapsinde yaşayan, sokaklarda esen terörün, mafyanın elinden zarar görmeden sıyrılabilirse 20 li yaşlarında, dağ bayır dolaşıp itin köpeğin peşinde ömür, gençlik çürüten milyonlarca çocuğun yaşadıklarını görünce daha bir üzünülen çocuklar. bu kaypaklığın,bu azınlık milliyetçiliğinin, fikir yobazlığının malzemesi edilmiş bünyeler. vizyonsuz, geleceği göremeyen, devletini dünya devleti yapma yolunda tüm vatandaşların ortak uğraşı çerçevesince fikir üretmeyen embesillerin ajitasyon oyuncağı olmuş küçük insanlar. evet halleri üzücü. çünkü hala diktatörlükle idare edilen çakma latin ülkeleri gibi nüfusunun %5 i ancak sanayi işçisi olan ülkede işçi temelli devrim yapmaya kalkan cühelanın oyununa getirilmeye çalışıyorlar. ama öyle yağma yok. oturduğum kafede yusufla kürtçe şakalaşabiliyorsam, gittiğim bayram namazında mevlütle selamlaşıp çıkışta ailesini ziyarete gidiyor, birlikte yemek yiyip hiç türkçe bilmeyen annesinin elini öpüp mevlütün yardımıyla bayramlarını kutluyorsam, oralardaki devrimbaz ruhsuzların tehditleriyle, korkutmalarıyla buralara kaçtıkları zamanları biliyor, her dertlerine yardımcı olmaya gayret gösteriyorsam, ve sonuç olarak o tanıdıklarımın ağzından " biz türkiyeyi seviyoruz" lafını işitebiliyorsam, benim ne bu çocuklarla, ne de bu insanlarla hiçbir derdim yoktur. ha ama derdim onları hapse attırtan, yerinden yurdundan eden, kendi emelleri çerçevesince kullanmaya çalışan, emperyalizmin köpeği olup sosyalizmle üzerini örtmeye çalışan asalak ışkınlarladır. ne zaman ki çürür ve yok olurlar, o zaman bu büyük ağaç enerjisini bu ışkınlara dökmeden hür bir şekilde tüm dallarıyla yücelir.