platonik aşk

bildiğin çocukluk.
bende düşmedim mi bu çocukluğa? düştüm hemde nasıl düşmek, üç sene çıkamadım o düştüğüm yerden.
sadece bakıyorsun bir kez göz göze gelebilmek için gözlüyorsun o'nun bakışlarını, başka hiçbir şey yok...sadece dur seyret onu, evin önünden geçmesini bekle, sadece bir an görebilmek için geçtiğin dersin bütünlemesine gir, sınavda kopya ver sonra yakalan ama cesaret edipte sevdiğini söyleyeme...aşk bu mu lan?
seneler sonra(seneler dediğim altı ay oldu) tekrar karşılaştım onla bugün. o altı ayda çok şey değişti bende, başka bir sevdada sürgüne gittim, gözlerim başkalarınıda görebiliyormuş bunu farkettim. o üç sene boyunca sözde aşık olduğum insanın aslında benim yazdığım bir masalın prensi olduğunu gördüm bugün. ama sadece bir masal, gerçek değil yani ben kurguladım ben oynadım o'nun haberi yok.ben her gördüğümde o'nun rüzgarıyla yaprak gibi titrerken, o'nun benden hiç haberi yoktu belki vardı ama görmek istemedi beni...
neyse, çocukluğumdan kalma bir yüz çaldı bugün kapımı...olacak şey değildi ya aylar sonra ama oldu diyecek söz yok...