bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202634
- sözlük yazarlarının kekleri10
- traveler of secret moments entryni beğendi4
- kopya çekmenin etiği7
- arkadaşlar bakar mısınız bi17
- 50 bin tl maaş yeterli mi6
- 32 yaş evlenmek için çok mu geç8
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı12
- 19984
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması34
- geceyi bir kamyon kasasında geçirmek7
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet22
- dul kadının çocukları5
- gecenin şarkısı13
- siyasal islamcılar3
- sözlük yazaralarının çalamadığı enstrümanlar3
- eski nickimi özlüyor olmam12
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı3
- uykusuz kedi entryini beğendi favladı2
- ibrahim tatlıses4
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması11
- dünya prenses günü3
- kumar bağımlılığı4
- alta kaçırmaya başlanan yaş6
- zall'ın ne olur geri dönün diye mail atması4
- zall'ın yuvarlak bir nesneye benzediği gerçeği3
- fatih ürek2
- yeni nesil ilişki terimleri5
- şafak sezer e gülen insan5
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- catstark'ın inanılmaz top kontrolü3
- prof dr ekrem çulfa kimdir2
- ev genci23
- kahve içince insanın kakasının gelmesi5
- arif sağ2
- bir anda hayatını değiştirmek4
- 2026 yılının tek cümlelik özeti7
- istanbul'da 475 milyona villa olması9
- anın görüntüsü23
- 20034
- akit gazetesi5
- kadeshmal kadesmal paradus paradus2
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- yeşim salkım2
- youtube2
- flört uygulamalarında eşleşme algoritması5
- iki çift meme paylaşsam çoğu beğenirdi7
- köyünü özlemek5
- karton toplayan birader2
- skydancer2
islam çupi'nin bile hakkındaki gerçeği gördüğü takımdır. ben üzülüyorum sizin bu halinize.
(bkz: http://www.milliyet.com.t...00/11/21/spor/afbcup.html)
--
Benim çocukluğumda istanbulun, insanı Fenerbahçeli yapmak için bir sürü gerekçesi ve cazibesi vardı. istanbul 1940 yıllarında 600 bin nüfuslu göğü ve denizi masmavi, futbol oynanacak arsası pek çok, havası tertemiz, ulaşımın tamamı tramvay ve vapurlarla yapılan, insanları medeni, kutu gibi bir şehirdi.
Fenerbahçe benim çocukluğumda futbolda tekniği öncelikli mahalle bızdıklarının gözdesi idi. Cihat Arman, Esat Kaner, Fikret Kırcan, Naci Bastoncu süper teknikleri ile gece rüyalarımızı bile süsler, atletizmde Balkan Şampiyonu olan Melih Kotanca futbolda ilk saydıklarım kadar flaş olmasa bile top oynadığı ve leblebi gibi goller attığı için bizlerce Fenerbahçenin ikinci kahramanı olarak yorumlanırdı.
Fenerbahçe o zamanlar şampiyonluk rekorunu en fazla elinde bulundurduğu için sevilirdi. Fenerbahçe milli takıma en çok futbolcu verdiği, milli takımda en çok gol atan futbolcular Fenerbahçeli olduğu için sevilirdi. Topkapıda oturmama rağmen denizi, Kadıköyü ve Fenerbahçe stadı ile kulübünün bağlık bahçelik köşklü bir yerde olmasını ben kendimce çok aristokrat ve ayrıcalıklı bulduğum için ayrı bir sevgi sebebi diye o semtler bozuluncaya kadar aklımda ve gönlümde tutmuşumdur. Fenerbahçenin bir de işgal yıllarında istanbul halkına futbolla verdiği bir mutluluk vardı. Bütün müstevli takımlarını sahada yenmiş ve bu moral bakımından kırık halkın dinamiği olmuştur.
Delikanlılığımızın en görkemli günlerinde Fenerbahçe idmanlarına Cihat Arman, Selahattin Torkal, Halil Özyazıcı, Erol Keskin ve Mehmet Ali Has ile aynı vapurda gitmenin heyecanı şu gün bile yüreğimin en zengin vuruşudur. Kadıköy vapur iskelesinden indikten sonra o tüm zamanların en büyük futbolcusu Lefterin adadan gelişini beklemek ve onunla birlikte Kadıköy toprağında birkaç adım atma hangi futbol hazzı ile değişilebilirdi. O Can Bartu ile Birol Pekelin çocuk halleriyle Bahariyedeki arsa top şeytanlıklarını seyretmek, hangi stad filmi ile değiştirilebilirdi?
Şu ihtiyar yaşımda şimdi düşünüyorum. 1990 yılından sonra istanbul mahallelerinde çocuklar niye Fenerbahçeyi tutsunlar, niye Fenerbahçeli olsunlar diye... Fenerbahçenin ne Türkiyede saha tarihi olan, o yerden ayağa paslı dantel örer gibi oyun şekli kalmış, ne de en teknik adamların o çatı altında toplanacak niyetleri. Fenerbahçe artık ne milli takıma en fazla oyuncu veren takımdır, ne o takıma gol kralını veren ekiptir. Türkiyedeki bütün şampiyonluk rekorları Fenerbahçenin elinden uçmuştur. Ne kalmıştır isminden başka bu vatanda...
Başka takımlar UEFA Kupasını, Süper Kupayı müzelerine götürmüş iken, yerli tenekelerle çocuğu nasıl Fenerbahçeli yaparsınız artık...
islam çupi
--
(bkz: adamın gol diyo)
(bkz: http://www.milliyet.com.t...00/11/21/spor/afbcup.html)
--
Benim çocukluğumda istanbulun, insanı Fenerbahçeli yapmak için bir sürü gerekçesi ve cazibesi vardı. istanbul 1940 yıllarında 600 bin nüfuslu göğü ve denizi masmavi, futbol oynanacak arsası pek çok, havası tertemiz, ulaşımın tamamı tramvay ve vapurlarla yapılan, insanları medeni, kutu gibi bir şehirdi.
Fenerbahçe benim çocukluğumda futbolda tekniği öncelikli mahalle bızdıklarının gözdesi idi. Cihat Arman, Esat Kaner, Fikret Kırcan, Naci Bastoncu süper teknikleri ile gece rüyalarımızı bile süsler, atletizmde Balkan Şampiyonu olan Melih Kotanca futbolda ilk saydıklarım kadar flaş olmasa bile top oynadığı ve leblebi gibi goller attığı için bizlerce Fenerbahçenin ikinci kahramanı olarak yorumlanırdı.
Fenerbahçe o zamanlar şampiyonluk rekorunu en fazla elinde bulundurduğu için sevilirdi. Fenerbahçe milli takıma en çok futbolcu verdiği, milli takımda en çok gol atan futbolcular Fenerbahçeli olduğu için sevilirdi. Topkapıda oturmama rağmen denizi, Kadıköyü ve Fenerbahçe stadı ile kulübünün bağlık bahçelik köşklü bir yerde olmasını ben kendimce çok aristokrat ve ayrıcalıklı bulduğum için ayrı bir sevgi sebebi diye o semtler bozuluncaya kadar aklımda ve gönlümde tutmuşumdur. Fenerbahçenin bir de işgal yıllarında istanbul halkına futbolla verdiği bir mutluluk vardı. Bütün müstevli takımlarını sahada yenmiş ve bu moral bakımından kırık halkın dinamiği olmuştur.
Delikanlılığımızın en görkemli günlerinde Fenerbahçe idmanlarına Cihat Arman, Selahattin Torkal, Halil Özyazıcı, Erol Keskin ve Mehmet Ali Has ile aynı vapurda gitmenin heyecanı şu gün bile yüreğimin en zengin vuruşudur. Kadıköy vapur iskelesinden indikten sonra o tüm zamanların en büyük futbolcusu Lefterin adadan gelişini beklemek ve onunla birlikte Kadıköy toprağında birkaç adım atma hangi futbol hazzı ile değişilebilirdi. O Can Bartu ile Birol Pekelin çocuk halleriyle Bahariyedeki arsa top şeytanlıklarını seyretmek, hangi stad filmi ile değiştirilebilirdi?
Şu ihtiyar yaşımda şimdi düşünüyorum. 1990 yılından sonra istanbul mahallelerinde çocuklar niye Fenerbahçeyi tutsunlar, niye Fenerbahçeli olsunlar diye... Fenerbahçenin ne Türkiyede saha tarihi olan, o yerden ayağa paslı dantel örer gibi oyun şekli kalmış, ne de en teknik adamların o çatı altında toplanacak niyetleri. Fenerbahçe artık ne milli takıma en fazla oyuncu veren takımdır, ne o takıma gol kralını veren ekiptir. Türkiyedeki bütün şampiyonluk rekorları Fenerbahçenin elinden uçmuştur. Ne kalmıştır isminden başka bu vatanda...
Başka takımlar UEFA Kupasını, Süper Kupayı müzelerine götürmüş iken, yerli tenekelerle çocuğu nasıl Fenerbahçeli yaparsınız artık...
islam çupi
--
(bkz: adamın gol diyo)
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com