ateistlerin namusu anlamsız bulması

çoluk çocuk sahibi evli kadınlara göz dikecek kadar haysiyetsiz, sevgisiz saygısız, hayvan oğlu hayvanların aitlik hissettiği bir dine inanmayan bir insanın, onlarla aynı ahlaksızlık kriterlerine sahip olmadığı için eleştirildiği durumdur.

bir insanın ateist olması o insanın ahlaksız olmasını gerektirmez öte yandan bir insanın müslüman olması müslüman olmayan herkes hakkında bildiğin hayvanlık seviyesinde düşünüp konuşmasına izin verir. bu din ve bu dinin inananları, 1400 yıl öncesinin çöl bedevisi arap aşıkları oldukları için aynı bedevinin ahlaki düşüncelerinin aynısına sahip olmaları da bir yerde doğaldır. kendi evlatlık oğlunun karısına göz koyup sonra koynuna alan bir peygambere inanan bireyin doğaldır kadınlar hakkındaki bu kadar seviyesiz fikirleri olması.

yani, ateistler namus umursamazlar biz umursarız. öte yandan ateistin karısı da bize helaldir diye düşünen her hayvanın, inandığı allah/buda/zeus/yehova/god ne ise o onun belasını versin.

ağzından çıkan ile götünden çıkan arasında hiç fark olmayan, bu farksızlıktan ötürü de yerlerini karıştırabilen, ahlak hakkında bildikleri anca kendi ahlaksızlıkları temelinde sıfır edebi üretkenlikle ile başkaları hakkında hayvansal fikirlerini ağızlarından sıçmaktan ibaret olarak yaşayıp giderler.

insan olmak.

herkes denemeli aslında biraz. böyle bir müslüman olmaktan çoğu zaman daha iyidir.