evreka

Hazan çıktı gecenin cebinden
Sığındı sırtıma denize düşen
Sandalye tekmeledi gölgem
Batağına doğdum hatrının; tesadüfen
Bir o kadar bilinçli yumdum gözümü
Sustum kendi ellerime
Ve bu sapa bilmece
Konuşmama isteğimden
Tıpkı yokluğunun sorgu odası
Ki içerde şimdi
Kalbimde çete kurmaktan
Yağmurda öylece durmaktan
Boğulmadım gözyaşımda
Evreka!

mikrodalga