aşk

aslında tek bir duygu da değil, aynı anda hem bütün evreni hissetmek, köklerini dünyanın merkezine kadar sokmuş yüce bir ağaç ya da okyanusun ortasında minik renkli bir balık gibi evrenle bir bütün olabilmek gibi.. ama kayıpsa aşkın getirdiği; bulunduğun bedeni, aklını, iradeni hiçbir şeyi hissedemezken yalnızca kalbinin acısını hissetmek belki.. bütün dünya döngüsüne devam etse de kişiyi belirli bir zaman aralığına çivilenmek.. normalde duygu durumunuz +10larda seyrederken, renkleriniz normal canlılığındayken hayatınıza girmesiyle duygu durumunu +100lere zıplatan, renkleri daha canlı, resimleri 3 boyutlu yapan; ama çıkışıyla da normal duygu durumunuzu bile s.kip atan +10luk halinizi mumla aradığınız, zira duygu durumu olarak -100lerde gezindiğiniz, renklerin gri ve tonları olduğu, 3 boyutlu resimlerin üzerine çamaşırsuyu dökülmüşcesine solmasına neden olan şey.. tam anlamıyla iki uç..

yazarın tamamen şahsi notu: sütten ağzı yananların artık yeniden istemedikleri şeydir kanımca.. +100ü hissedeceğim diye +10luk halimi mumla aramak istemem yeniden çünkü. 'yetinmeyi bilen'lerin mutlu olduğu dünyamızda +10'umla yetinir, efendice hayatıma devam ederim. budur!