cotton candy

klavyemdeki ilk 'k' harfine dokunurken andım seni..gözlerimiz dolarak , kimseye göstermeden..

annem bazı bazı arar beni iyimisin nasılsın diye? yepp.. iyiyim derim(cunku ben kendini yeterince ifade edememiş evlat olduğumdan).. gurbet hali, bir bomba, bir haber tadında ozleyen onun yolunu gözlemesi gibi. belkide anahaberlere konu olacağimi sanan ailem gibi. bir anda , aniden , çok zamansız..

her ölüm erken derler yaa,, bu sefer yine en gec olan benimki..



yazıyorum odamın en dar köşesinden, seni hic tanımadım ama iyiki vardın ve bizimle oldun.. kendimizi güvende hissetmediğimiz şehirlerden selam ederiz...

hıckıra hıckıra , yazamayan , ifade edemeyen , bir anlık......

hepsi bu....

seni seviyoruz....