dost mu dediniz

galatasaray - fenerbahçe*100.yıl*
biz hiç "rakibiniz" olmadık.
rakip saymadık.
eskişehirden 4 yemekten farkı olmadı hiç sizden yediğimiz 4lerin.
dostunuz hiç olmadık;
zira, alınları yarılan teknik direktörler bizimdi.
korner kullanamayan, kafasına gözüne telefonlar yağan futbolcular bizimdi.
pusular kurulan, kafalarına lavabo parçaları atılan, iğrenç pisliklerinizle dolu poşetlere maruz kalan
dizine kadar çamur içinde stada sokulan, emirlerinizle coplar yiyen taraftarlar bizimdi.
maçlardan sonra kilometrelerce yol yürütülen,
stadınızda aç susuz bırakılan,
tahrikler edilip, çileden çıkarılan,
8-9 yaşlarında, bizim kardeşlerimizdi
üstündeki formaları dövülerek alınan...

"şeref" tribününüzde küfürler edilen, tehdit edilen, bizim yöneticilerimizdi.
kazanılan her başarısına gölge düşürülmek istenilen,
her şampiyonluğun arkasında bir çamur bırakılmaya çalışılan,
bizim "tesadüflerimizdi"

sizinkine oranla "gecekondu" diye tabir edilen, lakin; avrupanın en güzel
ambiyansına sahip olan bizim stadımızdı.
nasıl ve ne şekilde bile yapıldığını beyinlerinizin bir türlü kavrayamadığı, size göre
"devletin yaptığı", bize göre ali sami yen gibi istanbulun en değerli arazilerinden
birinden vazgeçilerek yaptırılan aslantepe bizimdi.

komplekslerinizle, sindirilememişliklerinizle, ezilmişliklerinizle koca bir 100 yıl
bir tarafta bütün tarihi, bütün övünç kaynağı sadece galatasaray galibiyetleri
üzerine kurulmuş bir kulüp
eşinin dostunun doğum tarihlerini aklında tutamazken,
6 kasımı adı gibi ezberlemiş,
ve hala her rüyaya dalışında terler içinde uyanıp, düşlerinde bile galatasaray galibiyeti
gören bir kulüp ve onun seyiricisi

diğer tarafta, hala sorsanız 5-1lik maçın tarihi dâhil, hiçbir fenerbahçe maçının tarihini
hatırlamayan bir kulüp ve onun taraftarı

çünkü 3 maç kazanıp "prens" olarak anılmadı adımız&
veya "cumhuriyet" kurmadık, cumhuriyetimizin üzerine.
unutmadık tarihimizi
sahip çıktık değerlerimize
kimi zaman onlar metin gibiydi.
bizler karıncaezmez
milyon dolarlık takım diye övünmedik kendimizle.
renklerimizle, tarihimizle, şanımız ve şerefimizle övündük.
dünya starları getirmedik "çokyüzmilyona"
dünya starları yarattık "üçbeşmilyona"...

dövmedik sporcularımızı...
taşlamadık takım otobüsümüzü...
basmadık tesislerimizi...

bizler;
unutmadık hiç bize emek verenleri
unutmadık gidenlerimizi.
ne metin*i, ne karıncaezmezi, ne alpaslan dikmeni
kral hakan şükür'ü
büyük kaptan bülent'i

elma ile armut karışmasın birbirine...
rakibimiz olabilmek için biraz daha çaba gösterin
"spor kulubü"yseniz starlar yaratın içinizden..
belki ulaşırsınız o zaman şanlı tarihimize...

komplekslerinizle, ezilmişliklerinizle nice 100.yıllara
dostluk mu?...
güldürmeyin;.
ok? let's go!