the lost symbol

yine simgebilimci robert longdon'un istedemeden dahil olduğu bir olayın etrafında şekillenen konusu, anlatılmak istenenin işlenişi yönünden da vinci şifresi ve melekler ve şeytanlar kitaplarıyla paralellik gösteren bir kitap olmuş. kitabı okurken yine aynı şekilde hazırlanmış bir denklemi çözmeye çalışıyormuşcasına bir hisse kapılıyorsunuz. aynı malzemelerle ve biraz farklı hazırlanmış bildiğiniz bir yemek gibi düşünün. fakat konusuyla ve sürükleyiciliğiyle elinizden bırakmakta zorlanıyorsunuz. dan brown okuru kitaba bağlama konusunda gerçekten başarılı bir yazar, bunu söylemek lazım.

eleştirilecek bir diğer yanı da onca ilerleyen şifre çözümlemelerinin ve masonluk muhabbetinin sona bağlanış şeklinin ve sonucun biraz havada kalması. göze batacak dozda abd ve hristiyanlık propagandansının yapılmış olması.

daha detaylı anlatmak lazım, okumayanları düşünerek susuyorum. okuyunuz zira tavsiye olunur. olumsuzluklarının dışında yine de eğlenerek okuduğumu belirtirim.