kürtlerin problemi

bunu bi alıntı yaparak anlatmak istiyorum.

bir kürt kökenli vatandaşın mektubu;

ben doğu anadolu'dan, bingöl'den yazıyorum size.
41 yaşındayım ve kamuda çalışıyorum.
zaza'yım ama bizim coğrafyamızda zaza-kürt ayrımı bilinmediği için kürt vatandaşıyım.
ben de her kürt gibi uzun zaman gayet iyi bir kürt milliyetçisiydim.
doğal olarak zamanla evlendik, çoluk çocuk sahibi olduk, devlet kurumlarında göreve başladık, olgunlaştık. hayata bakış açımız da bizimle birlikte olgunlaştı.
bölgemizde 90'lı yıllarda çok zor günler geçirdik. öyle ki, görevimiz nedeniyle sabah evden çıkarken akşam nasıl döneceğimiz meçhuldü. herkeste bir karamsarlık, bugün nasıl bir haber gelir, nasıl bir felaket yaşanır, ne olaylar olur endişesi vardı.
her gün yol kesmeler, araç yakmalar, insanları katletmeler ve bütün bunlardan memnun olan insanlar...
ve bütün bunları yapanlar, kürt halkının haklarını savunanlardı sözde. oysa ben bir kürt olarak kimseye "silahını al, dağa çık, beni savun" dememiş, kimseye bir vekâlet vermemiştim. ben bir kürt vatandaşı olarak devletin kurumunda çalışıyorum, maaş alıyorum. devletten aldığım maaşla ailemi geçindiriyorum, çocuklarımı büyütüyorum, iyi bir gelecek sunmaya çalışıyorum.
bana bugüne kadar "sen kürt vatandaşısın, hastaneye gelme, bankaya gelme, belediyeye gelme, çocuklarını bizim okulumuza gönderme" diyen olmadı. ya da kürt olduğum için hiç horlanmadım. bu benimle de sınırlı bir durum değil, genel bir durum.
ama anlamadığım, ben kürt olmamdan ötürü ekstra bir sıkıntı çekmezken neden birileri benim hakkım için ortaya çıkıyor?
son günlerde ülkemizde yaşananlar, neredeyse taşıdığım kürt kimliğinden nefret etmeme sebep oluyor. çünkü ben, hak diye hayatının baharında bir genç kızın yakılmasını hazmedemiyorum. ben, hak diye belediye otobüsünü yakıp, ertesi gün belediye otobüsünü kullanan zihniyeti anlayamıyorum. ben, hak diye bankalara saldırıp, ertesi gün o bankaya gidip işlem yapan zihniyeti anlayamıyorum. hak diye kamu ortak alanlarını talan edip, ertesi gün orayı kullanmaya çalışan zihniyeti de anlayamıyorum.
anlamıyorum, anlamak da istemiyorum.
ben, hak deyip fakir fukaranın evladını şehit eden zihniyeti, amacımız bölünmek değil, devlet kurmak değil deyip türk bayrağına saldıran zihniyeti anlamak istemiyorum.
ben bugün tokat'ta şehit edilen evlatlarımızın, mehmetçiklerimizin cenazelerinde atılan sloganların dolaylı da olsa muhatabı olmak istemiyorum. ben kimsenin benim hakkımı savunmasını, kimliğim için mücadele etmesini de istemiyorum.
ve biliyorum ki, benim bu düşüncemi taşıyan milyonlarca kürt vatandaşı var. onlar da her akşam benim gibi başlarını yastığa koydukları zaman bu duygularla debelenip duruyorlar.
sayın x, diyeceksiniz ki, "iyi de kardeşim bunları bana niye yazıyorsun?"
size bir şey söyleyeyim.
ben bir kürt olarak, sözde benim haklarımı savunmak için ortaya çıkanların ve sözde bizden olanların yürüttükleri olumsuz politikalar ve yaptıkları vicdanlara sığmaz davranışlar nedeniyle kendi çocuklarımın geleceğinden endişe ediyorum, biliyor musunuz?
ben bugün tokat'ta şehit düşen askerlerimizle ilgili haberlerinizi okurken mensubu olduğum kimlik adına derin utanç duydum. boğazım düğüm düğüm oldu. kendi oğlumu ve kızımı düşündüm ve bir kez daha utandım.
ben, kimsenin bizim hakkımızı savunmasını istemiyorum.

ben, aklıselim her kürt vatandaşın bunu haykırmasını istiyorum.
umarım sizi rahatsız etmemişimdir. içimden geldi yazdım.
katlandığınız için teşekkür ederim.
esen kalın.

alıntıdır.

umarım anlamışsınızdır