meniskus yaralanmalari

Menisküs yaralanmaları ya akut bir yaralanmayı takiben veya yaşlanmayla oluşan dejenerasyon süreci sonunda oluşur. Akut yaralanmaya genellikle diz fleksiyon veya ekstansiyon pozisyonunda rotasyon yaparken ani artan bir aksiyel yüklenme olması neden olur. Bu tür yırtıklar genellikle vertikal yırtıklardır ve sıklıkla 20-30 yaşlarında görülür. Yaşlanma ile beraber olan yırtıklar ise genellikle horizantal yırtıklar olup eklem kıkırdağında dejeneratif değişiklikler olaya eşlik eder. iç menisküs yırtıkları yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı dış menisküs yırtıklarından daha fazla görülür.
Ağrı, fazla olmayan effüzyon, diz eklemi fleksiyonunda ağrı olması, kilitlenme hastayı doktora getiren nedenlerdir. Fizik muayene %70 olguda tanının konulması için yeterlidir. Diz ekleminde effüzyon, yürüyüş sırasında topallama veya korumalı bir yürüyüş biçimi gözlenebilir. Bu hastalar özellikle çömelme pozisyonunda duramazlar. Eklem çizgisi boyunca arka-iç ve dış tarafta duyarlık olması önemlidir. McMurray ve Apley’in sıkıştırma testleri tanı konulmasına yardımcı testlerdir.
Direkt grafilerin akut menisküs yaralanmasında tanı koydurucu değeri yoktur. Magnetik rözonans görüntüleme yöntemi menisküs yaralanmalarının tanısında kullanılan radyoloji yöntemidir.
Ayırıcı tanıda ön-arka çapraz bağ yaralanmaları, iç yan bağ yaralanmaları, plica sendromları, osteokondritik lezyonlar, patella femoral ağrı, eklem içi kırıkları düşünülmelidir.
Tedavide akut devrede istirahat, buz, kompresyon ve elevasyondan oluşan prensipler uygulanmalıdır. Akut yırtıklarda artroskopi ve cerrahi girişim uygulanmalıdır. Konservatif tedavi düşünülen veya artroskopik cerrahi tedavi uygulanan tüm hastalar mutlaka rehabilitasyon programlarına alınarak gelecekte olabilecek kalıcı sakatlıklardan kurtarılmalıdır.