ceylan önkol

bilseydim çocuklar şakağından ansızın vurulacak
tekerrürü kurşun imzalı tarihi silerdim.
severdim koyunsuz kalan tüm anaları
memleket meselemi düz ovalara haykırmaz
top'un ucuna kan kokulu bir dağ çizerdim
bilseydim bedenin bine bölünecek
senin için kara parçası heba ederdim.
kurşun rengini yıldız kaymasına benzetmek ülkemde adetti
çocukların gülüşünü berekete benzetmek gibi..
hangi savaş içine çocuk yüreği dahil etmedi ki.
oysa sevgi kurşun geçirmezdi
havan i fişeklere bakıp dilek tutmanın sırası mı şimdi?
kalk gidelim, dövünen birkaç ana seyredelim.
ölmeden önce ne demiş ceylan
öyküsünden bir kuple hüzün dinleyelim

ceylan/havan i fişek şenlikleri/ben.