facebook malları

aslında, sadece sırf feysbuk albümüne eklemek için yurtdışına tatil yapmaya gidebilecek eziklikte insanlar olduğunu zannediyordum şu feysbuk aleminde. hatta bazı insanların "şurda fotomu çekiyim feysbuka koyarım" diye sokaklarda dolaştığını, lüks bir restoranda akşam yemeği yiyip deşifre olmak istediğini, sırf bunun için yanlarında her an bir fotoğraf makinası bulundurduklarını düşünmeye başlamıştım ki, yeni yeni modellerle karşılaşır oldum.

bunlara mal denebilir mi bilmiyorum ama yeni doğan çocuklarının her şeyini feysbuk aracılığıyla deşifre eden salaklar da mallaşma yolunda hızla ilerlemektedirler.

"küçük x sıçarken", "küçük y kusarken", "y'nin ilk kakası", "x'in ilk osuruğu" şeklinde albümler yapıp, "görmemişin oğlu olmuş tutmuş çükünü koparmış" tanımına gayet uygun hale gelmişlerdir. şahsen bir bebek olsaydım ve anam/babam her bokumu feysbuk denen şeye koyup, bununla övünmeye çalışsalardı, onlara acırdım.

hatta bir arkadaşın, karnındaki bebeğinin üç boyutlu ultrason görtünlerini ekleyebilecek kadar aşmış olduğunu görünce, ebru şallı ve demet şener gibi insanların "tek çocuk benim" tavırlarını, gülben ergen gibilerin albüm kapaklarında çocuklarını deşifre etmelerini onlara çok görmedim bir an.

ben mi geri kafalıyım, bilemiyorum ama anlamıyorum tür insanları.