çocukken abla ile sahip olunan rutinler

--spoiler--
kucağımda kocaman iki dilim pasta olan tabak ile, filmi izlemeye başladım, o kadar huzurlu, o kadar güvendeydim ki. o pastanın tadı o kadar güzeldi ki, yıllarca çeşit çeşit tatlılar yedim, çok özel olduğu iddia edilenleri, çok önemli şeflerin pişirdiklerini, ama hiç bir zaman ne aynı tadı aldım, ne de bir tane daha istedim.

filmin ilk reklam arasında, boş tabağımı göstererek ablama baktım.

"bu son dilim ama" dedi, son olmayacağını kendi de biliyordu.

bu artık rutinimiz olmuştu.
--spoiler--

[ sözlük'te bulunan "gelmeyen pazartesi" kitabına ait yazılar, ek yazılar ile birlikte kitap olarak basıldı. bu nedenle yazıların buradan yayınını durdurmak durumundayım. anlayış göstereceğinizi umuyor, ilginiz için teşekkür ediyorum. eksper mental ]

http://www.dr.com.tr/Kita...oman/urunno=0000000687918

devamı için: (bkz: ablanın gittiğinin anlaşıldığı an/#6518551).