kitap okumak

türk insanının gerçekleştirmediği eylem. zaten gerçekleştirseydi eğer şuan çok daha iyi bir ülke olabilirdik. hatta kürt-türk çatışması bile yaşanmazdı. sorunlarımızı sokak jargonu ya da çeşitli jargonlar ile değilde medeni bir şekilde çözmeye çalışırdık. millet olarak daha hoşgörülü ve tahammülü kuvvetli olabilirdik, daha iyi okullara, eğitim alanlarına sahip olabilirdik, çünkü iyiyi ve kötüyü ayırt etmeyi öğreniriz kitap okuyarak,her konu hakkında yorum yapmayı öğreniriz ve bu yorumlar daha sağlam olurdu, mantığımız daha iyi çalışırdı, üreten bir ülke olurduk. birde hani diyorlar ya ben bir tek kuran okurum, okuduğum tek kitap o dur başka kitap okumaya gerek yoktur diye. eğer sadece o kitabı bile okumuş olsaydık yine böyle bir ülke olmazdık. zaten kuran'ı adam akıllı okumuş olsaydı bu millet diğer kitaplarıda okumanın gerekli olduğunu anlayabilirdi. ama biz naptık, araplara özendik, okumadık, hurafelerle doldurduk kafalarımızı. böyle geldik, böyle gidiyoruz.

insanlar eğitim şart diye boşuna dememişler. insan doğar, büyür, öğrenir, öğrenir, öğrenir, hata yapar, öğrenir, öğrenir, öğrenir hataları azaltır ve ölür. öldüğü vakit güzel izler bırakırsa ne mutlu. sadece kendi için yaşamışsa ne acı.