the lost symbol

bu kitapta bahsedilen turk cezaevinde gecen bolumlerdeki tanimlar hic de zoruma gitmedi acikcasi. hem turkiye'yi hem de turk insanini yaralayacagini dusunuyorsaniz bir zahmet uzanin telefonunuza ve sansurletin. ne de olsa sansur hic yaralamaz turk insanini. nedir bu yaygara anlamadim gitti. bir kitapta (ister bestseller olsun, ister bir allahin kulunun bile okumadigi bir kitap olsun) kurgulanmis bir olay var, bu kurgunun icinde ismi bile gecmeyen kahramanlar turlu pis isler ceviriyor, kahraman turk halki ayaklaniyor. hapishanedeki genel durum, hayat sartlari, kosullar hakkinda bir tek betimleme yok, olay sadece kisilerde bitmis...yok mu amina koyim hic rusvet almayan polis, yok mu hapishanelerde dayak*. dunyanin neresinde yok soyleyin.. insanlar gerizekali mi saniyorsunuz, kitabi okuyunca o kadar maceranin icinde 30 saniye durup "aa evet, turkiye de boyle ayol, evet sekerim, gitmeyelim, sikerler neme lazim hapishanelerinde" diyecegini. bu mudur turkiye'nin dunyanin gozunde itibarini belirleyen tek etmen?

bu yaygarayi cikarmadan once yurtdisindaki insanlarin neden 'turkish prison' seklinde bir deyimlerinin oldugunu dusunun. saniyor musunuz ki sadece "midnight express" bir basina yaratti bu imaji. bunu dusundukten sonra bir de internette arayin bakalim panama halki prison break'e tepkili miymis? ispanyolca bilenler google-panama'da arasinlar hatta. adamlar koskoca bir sezon televizyon dizisi cektiler, panama da panama diye, ne boktan hapishaneleri varmis diye, hangi birinizin aklinda ben panama'ya gitmem arkadas diye bir onyargi olustu?

gecelim bunlari...

kitabin detayli bir elestirisi yolda.