arkadaş çevresini uyuşturucuya alıştıran kişi

uyuşturucuya başlamak her zaman olmasa da çoğu zaman karakter zayıflığından ileri gelir. insan denilen varlık da çoğu zaman onaylanmak ve kabul görmek ister. uyuşturucu kullanımı bir süre sonra dozunu aşınca; kişi kendisiyle aynı duyguları yaşayan insanları görmek ister; onaylanmak, kabul görmek. empati kurarsak normal olan bir davranıştır ancak kötüdür elbet. uyuşturucu kullanan kişiden zaten mantıklı bir hareket bekleyemezsiniz, yani onun arkadaşını bu olaya davet etmesi normaldir. burada önemli olan nokta, uyuşturucunun normalleştirilmesidir insan beyninde. herkes uyuşturucuya başlarken veya türlerine, deneme-yanılma yöntemini kullanır; "bir içeyim bırakırım, tadına bakayım vs." tabi bu tür şeylere başladıktan sonra bırakılamıyor. en etkili yöntem daha başlamadan ona ileride ne olabileceğini göstermek. burada o "arkadaş"ı ayıplamak yerine, bu illetin satışını ve kullanımını nasıl engelleriz, nasıl bir başka insanı bu beladan uzak tutarız, fikirleri üzerine kafa yormaktır.