before sunrise

bu sene alabildiğine tutku,sevgi,endişe,korku ve rekabetle dolu gerçek bir aşk yaşadıktan sonra; okulun kapanmasının üstünden 3.5 ay geçmesiyle beraber zihnimin 'hala ona olan aşkım' konusunda karmaşalarla dolu olması ve bunların bünyeme ettiği tesirin yoğunluğuyla oluşan bir psikoloji içinde izlemem dışındaki her şey mükemmeldir filme dair. e ben zaten bu filmin haricindeki baş karakterim aslında..

evet, yaşadığım sayesinde 'ilk görüşte aşk' denen cici hisse inanıyorum.
evet, kızın filmin sonuna doğru yaşadığı bitin korkuları, endişeleri, geleceğe dair sorduğu soruları çok iyi anlıyorum.
evet, onların birbiri için ölüp bittiğini biliyorum..

fakat; bu filmi bu gece iyi ki izlemişim, bu sayede bu karışık bünyenin kendi kendini aydınlatmasına yardımcı olduğu için ayrıca seviyorum bu filmi..

ve bu filmdeki ve gerçek hayattaki sevgili aşk pıtırcıkları; gerçekten ama gerçekten 'her şey başlar, gelişir, yoğunlaşır, durulur, azalır ve biter' diyorum..

sene boyunca çektiğim tarifi olanaksız acının bile çok çok azaldığı gibi..

hayatla ve onunla 'istemeden' ve ' farkında olmadan' birden alay etmeye başladığımdan beri..

ve bu beri'yi, bu sizin içinde ' saf aşk' barındıran cici filminizi izlememe rağmen eskiden izlediğim çok daha sıradan aşk filmlerine nazaran beni çok daha az etkileyebilmesiyle suçluyorum!

sanırım ben o eski ' saf aşık olan ben' değilim a dostlar?

ama üzgün de değilim...