ölüm

kimine göre yeni bir başlangıç kimine göre hazin bir sondur.

bazen insanı sarar sarmalar, hayatın anlamsızlığını gözünüze gözünüze sokar. zayıfsanız ağlatır, manic depresif ruh hallerine gark ettirir. ölmek için mi doğuyoruz, yaşamak için mi sorusunu akıllara getirir. bir gece herşeyi bırakıp kaçmak istersiniz, sizin bile bilmediğiniz gizli bir yere. orada hayattan soyutlanıp ölümü beklemek, en az acıyla işi kotarmaktır amacınız.

ama nafiledir, boştur. uzun zaman sonra anlarsınız beklemenin, sorular sormanın bir yararı yok. gözü kapalı, delicesine yaşayıp, hiç hatırlamamak ölümü en güzeldir.

hatırlanmamalıdır, olacaktır sonunda, ne gerek vardır değil mi?