nerde lan çocukluğum

çocukluğunu doya doya yaşayamamış bünyenin isyanı.

simit satmaya başladığımda henüz ilkokula gitmiyordum, ama yaşıtlarımdan önce öğrendim sayıları,hesap yapmayı, denkleştirmeyi ve parayı,parasızlığı... mahallenin kahvesinde çayları en hızlı ben dağıtırdım, ayakkabı boyamak benden sorulurdu...

neyse sözlük siktiret, boş işler bunlar, eskilerin dediği gibi öpülmüş götün davası olmaz.