baba olmak

asla istemediğimdir. böyle bir mesuliyeti hakkıyla, doğru dürüst üstlenebilmek belki de hiçbir erkeğin yapabileceği bir şey değildir. ileride kaçınılmaz olarak yapılacak hataların, zararların meydana gelmesindense, hiç baba olmamak bence en iyi yoldur. (tabi ki aynısı anne olmak için de geçerlidir.) bir insan, altında kalacağı bir yükü asla omuzlarına almamalıdır. baba (ya da anne) olmak işte tam da budur: altında kalacağın bir yükü bile bile omuzlarına almaktır. bu fikrin biraz egoistçe ve fazlasıyla pessimistik ama oldukça da realistik bir fikir olduğunun farkındayım. her insan bu fikirle hareket etse, insanlık kendi kendini yok etme sürecine girmiş olur. ama insanların çok büyük kısmı bu fikre sahip değil ve olmayacak da. her zaman bilinçli olarak ya da bilinçsizce üreyenler olacak. sonuçta bu fikir hiç bir zaman yaygınlaşmayacak, yaygınlaşması mümkün de değil. kısaca, beni ve bunu benimsemiş bir grup insanı ilgilendirecek. herkes kendi kaderinin demircisidir.