beşiktaş

tum yaşamı boyunca fenerbahçe ve galatasarayın golgesinde yaşamış bir takım. 3 buyuklerin sonuncusu olmayi neredeyse kabullenmiş, bu ezıklıgını 2 kupayı aldıktan sonra bile diger 2 takıma bok atarak gostermiştir.

bu içinde yaşadıgı gizli ezıklıgı dışarı beşiktaşlılık duruşu kisvesi adı altında lanse etmiş, yıllarca sportif başarı gelmeyince ovunecek tek şeyleri yaptıkları besteler olmuş, çarşı grubu olmuştur. çarşı onlar ıcın bir avunma, sıgınma yeri haline gelmiştir.

çarşı artık takımdan daha onemli hale gelince, bjk den daha fazla konusulunca kapatılmıştır.

laflarını yiyen bir takımdır ayrıca. ligten cekilme, paf takımla cıkma gibi uçuk soylemleri bir cırpıda soylerler sonra tek bir dil darbesiyle yutarlar onu. bu duyan bjk taraftari da hemen 'banane olm bizim başkan mal' diyip sanki o başkan artvin hopa sporlu da o yuzden onemsemiyor bukadar. biraz onurlu biraz gercekci olmasi gereken başkasına bok atarken, kufur ederken kendi tarıhlerine, soyledıklerıne bakması gerekir. siyah rengi kara leke olmasın sonra.

not: bu yazı hiçbir art niyet içermemektedir.