cafcaf

birilerinin baltalamaya çalıştığı güzel dergi. adamlar bugüne kadar belaltından başka mizah görmemişler ki bunu beğensinler? ha yadırgıyo muyum? yadırgamıyorum, zaten cafcaf hiçbir zaman aptal saptal cinsel içerikli karikatürlere ve yazılara gülenler için çıkmadı bu piyasaya.

evet bu sayıda kılavuz'u okurken kahkahalar attım, tırcı balaban'ın recep ivedik'i uçurumdan yuvarlamasına da mcdonalds'ı bombalamasına da kahkahalarla eşlik ettim. niyazi çol'un içinde felsefi mesajlar da vererek cuk diye oturttuğu bir takım noktalar'ını ve süper maceralarını heyecan içinde okudum. yeni domates'i okurken gülmekten yerlere yattım. cafcaf perde arkası bölümünü merakla okudum! hamza'yı nefesimi tutarak hızlı hızlı hatmettim! yasir buğra eryılmaz ve gülsüm kavuncu ikilisinin mizah yaklaşımı "yine ve yine" çok güldürdü beni. mustafa yavuz'un çizgilerinde sürrealizm'i buldum, bir çizgi romanda bu tarz asla denenmemiştir! gündem su artık tek kaş değil onu farkettim ama tikky liğinden bir şey kaybetmemiş.

ha unutmadan serhat albamya'nın çizgileri ve hikayesi her zamanki gibi şirindi!

evet ben bu derginin çoğu yazarını ve çizerini beğenerek okuyorum, her ay başını iple çekiyorum!

cafcaf'ın yaptığı "mizah" tır. diğerlerinin ki ise birkaç çizer haricinde paçavra ve kepazelik!