ıhlara vadisi

Nevşehir'den Aksaray'a gelmeden 11 km. kala sola, güzelyurt yoluna dönerek yada Derinkuyu'dan sağa dönerek ıhlara vadisi'ne gidilebilir. kanyonun her iki tarafında yaklaşık 100 kilise oyulmuştur. bunların bir çoğunu görmek mümkündür..

bu vadinin benim için önemi çok daha büyük.. hayatım boyunca bana en güzel duyguları, hisleri, hayatı, yaşamayı, iyiyi, kötüyü, güzeli, çirkini, hayata dair ne varsa herşeyi öğreten hayatımdaki yüce insanın beni ve sahip olduğu herşeyi bırakarak bu vadiye gitmesi ve orada kendine bir yaşam kurmak istemesi.. bu sözlüğe beni kazandıran ama kendisi bırakıp giden, belki de bir daha asla dönmeyecek olan ve aynı zamanda bu sözlük yazarı olan hayatımın en çılgın insanı.. çılgınlığı bile ondan öğrendim ben.. zamanı geldiğinde bir durgun su olmayı ve yeri geldiğinde fırtına gibi çoşmayı.. hepsinin en güzelini doğrusunu bazı zamanlarda yanlışları hataları ama herşeyi birlikte öğrendik..
şimdi yoksun hayatımda.. şimdi ben tek başıma devam etmek zorundayım.. aslında bunu bilerek yaptın değil mi? artık tek başıma devam etmemi istiyordun.. çünkü sana göre ben büyümüştüm artık ve senin deyiminle kendi küçük ama kalbi büyük kız artık küçük değildi.. gitme demeyi ne kadar çok isterdim.. sadece iki hece.. ama sen buna bile hak tanımadın.. bana söylemeden kaçıp gittin.. şimdi sadece elimde gittiğin yerin adı var.. ve aklımda hayatımın en güzel hatıraları.. bana yazmışsın ya hani son kez bir gün karşılaşırsak diye başlayan ve bana gülümsemeyi unutma beni unutmayla biten bir cümle.. bir gün karşılaşacağız elbette o gün çok uzak değil.. unutma bana çılgınlığı sen öğretmiştin.. hayatımın en unutulmaz filmlerini seninle izlemiştik.. şimdiyse ellerimde yazılmış bestelenmiş ama bir türlü birlikte söyleyemediğimiz şarkılarımız var.. yazdığım bir sürü yazı, oyun ve hatta yeni bir kitap başlangıcı.. ama sen gittin.. tek başıma hangisini nasıl yapabilirim bilmiyorum.. yaşananların ya da yarım kalan hikayelerimizin hangi birini anlatabilirim ki ve hangi biri buraya sığar ki..
hayatımın temel taşını kaybetmişim şimdi hangi yol düz gider, hangi yol güze gider bilmiyorum bile.. artık bir anlatıcım yok.. en büyük, en vefalı dostum yok..
şimdi düşünüyorum da bana gideceğini söleseydin ne derdim diye.. sanırım git demeye dilim varmaz, kal demeye gücüm yetmezdi.. bunu biliyordun.. herşeyi bildiğin gibi.. ve bu yüzden söylemeden gittin..
bir gün karşılacağız, sırf sana kucak dolusu gülümseme getirmek için geleceğim oraya.. sakın beni unutma..