türban

o kadar acaip bir şeydir ki. aslında nasıl bir saçmalık olduğunun farkındasınızdır ama bir insan nasıl yetiştirilyorsa onları kendi kimliği yapmaya başlıyor. şimdi türban takan bir kız gelip bana türbanı savunacaktır sanki kendi özgür iradesi ile seçmiş gibi. elbette ben de belki de ailemden aldığım laik hayat tarzını kendi kimliğim yapmış olabilirim. bana göre türban yanlış, ona göre doğru. ne yapacağız? yapacak bir şey yok. türban takmak istiyorsa taksın. ama işte işin bir de şu yönü var ki. özellikle islami ülkelere baktığımız zaman. bu tür muhafazakar ailelerin oldukça çok çocuk sahibi olduklarını düşündüğümüzde bunlar birgün azınlıklara baskı yapmaya başlarlarsa? insanları korkutan bu. çünkü iran'da, diğer islami ülkelerde gördüğümüz bu. insanların korkusu o kadar da haksız değil. türban özgürlüğü deniyor ama bu insanlar ailelerinde hiç sahip olmadığı özgürlüğü devletten istiyorlar. o da haklı. hem aileden baskı hem devletten baskı.

işte böyle arap saçı bir konudur. keşke hiç kimse kimsenin hayatına karışmasa. ama şimdi karışmazsak, ileride bizimkine karışılmayacağından da emin olamıyoruz.