huffas

hayat dediğimiz şey nelerin birikimi acaba. acı, sevinç? ya da bambaşka şeyler mi? geçen 1 sene acaba hangisi daha ağır bastı. acılarımız mı, sevinçlerimiz mi? yoksa umutlarımız hayallerimiz mi? neden böyle oldu, olduk.

ne de hızlı geçmiş günler. dönüp arkama baktığımda, kendi hayatımla ve seninle ilgili o kadar güzel şeyler gelioki aklıma. evet sadece güzel şeyler. üzüntüler, kederler, gerçekleşmeyen hayaller değil. sadece güzel günler, güzel anlar. neden böyle oldu, neden böyle olduk.

seni ilk gördüğüm günki gibi misin hala. gözlerindeki ışıltı hala öyle mi? ya da yine sıcak mı gülüşün? resmine baktığımda bile içimi eriten o gülüşün, karşımdayken beni sana bi kez daha hayran bırakacak, bi kez daha aşık edecek kadar içten mi?

neden güçsüzsün bu kadar. artık neden dayanamıyosun. neden pes ediyosun. sen ki o kadar acı gördün. yirmi yaşında birinin altından kalkamayacağı yükler bindi sırtına. yine de pes etmedin. gözlerindeki o ışık. gülüşündeki o insanın içini eriten sıcaklık yine de kaybolmadı. neden şimdi. benim güçsüzlüğüme mi özendin? peki ben napıcam? sen pes ettiysen, ben nası devam edicem. o gücü nerde bulucam? neden şimdi?

kimin eseri bu. neyin günahı acaba? kime acı çektirdik. kimi mutsuz ettik. umursamadığımız insanlar mı oldu bitişimiz? bizi dibe batıran neydi? neden böyle oldu, olduk?

şarkılardaki gibi mi olacaz biz de. uzaktan seven ama kavuşamayan. başka bedenlerde birbirini arayan iki yabancı sevgili mi olcaz. aynı hislerle, farklı yollarda mı yaşlanıcaz. bilmeyiz tabi. kader. bize sadece elinden geleni yapıp yaşamak düşer.

yanımda olsan mükemmel olacak imkansızımsın. biliyorum. kimse sevilmiycek böylesine. böylesine bakılmıycak gözlere. ve böylesine umursuz olamıycak hiç bi yerde. ve böylesine uyuşmayacak kalp ve beyin. herşeyi biliyorum biliyorum biliyorum ama olmuyo.

özlediğim çok şey var. ama en çok o günler. hani sabahlara kadar konuştuğumuz, güneşi beraber gördüğümüz o günler. en saf, en temiz zamanlarımızdı o zaman biliyo musun? geçti ve geri gelmiycek. sadece hatırlayıp vay be diyeceğimiz günler. bak şimdi hatırladım yine. ''hadi çayı demleme vaktin geldi artık''

tüm güzel anılarımın altında bi şekilde sen varsın. hayatında unutamadığım ve en mutlu olduğun bi anını anlat deseler, hep senli hikayeler dökülecek ağzımdan. ve o kamyonetin arkasından geçtiğimiz gün.

kaybetmekten korktuğumsun. benimle olma. bu fazla koymaz ama hep yanımda ol. ve ben nefes aldığım sürece sen de yaşamak için savaş. daha iyisini yapmak için savaş. ve ben de gücümü senden alayım.

ben seninle büyüdüm, seninle olgunlaştım. seninle öğrendim. ve daha bir ömürlük yolum var bu dünyada. bu süre zarfında yanındayım...