şaraptan bir gece

darmadağınık bir oda, hayır hayır, salon burası.ortasında dağılmanın ve dağıtılmanın belirtilerinden oluşan bir karmaşa var.eşyalar oraya buraya gitmişler ve gittikleri yerde kalmışlar.neresi acaba burası?
saat 23.48 ve dışarıda yağmur var.sesi saate takılıyor, saat ise yağmurun sesinde öylece ilerliyor.müzik var bir de bu gecenin ortasında.önce (bkz: stairway to heaven) ardından bob seger- turn the page çalıyor.bütün bunların arasına sıkışmış bir de adam atıyor, gözleri kapalı, saçları uzun, yüzünde 3-5 günlük sakal... son 3 gündür dışarı çıkmayan adam hafiften sancılı.canı sıkılmış gibi, ama dışarı çıkmayı yinede düşünmüyor gibi.çünkü dışarısı sessiz ve soğuk.bulunduğu ev daha uysal ona göre.dışarıda vefasız bir yığın insan var.insan...insanlar...insan...insanlar...
terkedilmişliğin bir sonrası olmalı diye düşünüyordu adam salonun ortasındaki dünyasında bulunduğu yeri.kendi kendini kandırmayla geçen seneler ve bu senelerin aldıkları, alacakları ve vermedikleri birer birer geçip gidiyordu gözünün ününden.kalktı, bir sigara daha yaktı.iyice azalmıştı sigaralarının sayısı.ama olsundu, nasılsa uykusu gelirdi.ikinci nefesini çekti sigarasından, birden yakın geçmişine indi birkaç saniye için.sonra kendine geldi.böyle olmalıydı diye düşünüyordu.ya da olması gerektiği gibi...her neyse, sonuç ortadaydı.ne olduğunu bilmediği loş bir ışığın etrafında yalnız bir gecedeydi.aklına sigaralarının sayısı geldi, uyurdu nasılsa, ama ya uyuyamazsa?ya dışarı çıkmak zorunda kalırsa bu saatte?uyurdu, hayır hayır,uyumalıydı.çok değil, bir süre önce değer verdiği ama bunu hiç haketneyenleri düşündü.evet, onlar vefasızdı, nankördü, hatta, ve hatta... ama o itmişti onları mutlu olduklarını sandığı yerlere.görünürde iyilikti yaptığı.ama düşürmüştü onları yozlaşmış yerlere, kaybetmişti hepsini.fena da olmamıştı hani.kalktı, bavulunun yanına doğru ilerledi.bir şişe çıkardı, şaraptı.kendisinden uçurduğu o mutluluk abidesi insanlar felekten bir gece çalarken o da karar verdi o an.en güzelini yapacaktı.illa bir gece çalınacaksaydı hayattan bir gece, ömürden bir gece, umutlarda bir gece çalınabilirdi mesela.ona göre hepsi olabilirdi.o diğerlerini düşündü, üzüldü.onlar hayatlarını felekten gecelere ayırmışlardı.başka bir geceye yer yoktu küçücük hayatlarında.neyse dedi, bu gece yeni bir gece eklemeye karar verdi; şaraptan bir gece çalacaktı...