mem ü zin

zin ateşe seslenir mem suya...

zin muma seslenip dedi:

ey sırdaşım, arkadaşım!
benim gibi yanmadasın sen de
fakat tek kelam yok dilinde
eğer sen benim gibi söyleseydin
söyleseydin sevdanı ben de yanmazdım böyle
ama başkadır dertlerimiz bizim
yanışlarımıza sebebp başka
doğudan batıya kadar başka
sen batısın, ateşin görünüşündedir
ben doğuyum, içim büsbütün ateştir
benim damarlarım senin fitilin
yanıyoruz ikimiz de erin erin
ama senin yanışların vakitlidir
benimse sönmez ciğerim
senin alevin başında bağırır,
benim gönlüm kıvamlı köz gibidir
senin başının üstünde ışık var
ve ondan serseri bir sevda yağar
benim gönlümden başıma vuran alev
dönüp yine beni yakar.

mem dicleye seslenip dedi:

ey benim gözyaşlarım gibi süzülen nehir!
ey aşıklar gibi sabırlı ve suskun su!
bugün taşkın, kararsız ve sukunetsizsin
yoksa sende benim gibi aşk ile deli misin?
senin için hiç durup dinlenmek yok
galiba seninde gönlünde bir yar var
eğer bu şehirse senin sevgilin
ki böyle cizre'nin yanı başında coşuyorsun?
işte elde etmişsin arzunu
kollarını dolamışsın gerdanına
hala allahtan korkmuyorsun da
bunca feryat figan ediyorsun
artık ne murad istiyorsun?
benim gönlümüm içinden bir geç bir gez
görde ağla gönlümün dermansızlığına ,sen hep böyle avare bağdat'a gidiyorsun
ben tek başıma kaldım burada.

ahmed-i hani
mem u zin'den