ressam mümin candaş düş izi resim sergisi

görsel

Sanatçı Mümin Candaş,
Düşlerdeki barınakları tuvallerinde habitatlaştıran ressam.

1971 yılında Trabzon, Beşikdüzü’nde doğdu.
1994'te K.T.Ü. Fatih Eğitim Fakültesi Resim-iş Öğretmenliği Bölümü’nde lisans eğitimini tamamladı.
1995 yılında Hatay’ın Samandağ ilçesinde eğitimcilik hayatına başladı. 1996'da istanbul Şişli Sait Çiftçi Ortaokulu’na atandı.
Aynı sene, istanbul Teknik Üniversitesi Çevresel ve Görsel Sanatlar Yüksek Lisans Programı’nı kazandı.
2000 yılında da yüksek lisansını tamamladı.

Candaş, 2013-2025 yılları arasında Karadeniz Plastik Sanatlar Derneği Başkanlığı yapmıştır.

Sanatçı, 2002 yılından itibaren Trabzon-Akçaabat Güzel Sanatlar Lisesi’nde görsel sanatlar eğitmeni olarak görev yapmaktadır.

Eserlerinde derinlik kavramının ruhsal ve fiziksel yansımalarını konu olarak ele almakta olan sanatçı, resim çalışmalarına halen kendi özel atölyesinde devam etmektedir.
Bugüne kadar 13'ü kişisel sergi olmak üzere, ulusal ve uluslararası pek çok karma sergiye, sanat fuarlarına ve resim çalıştaylarına katılmış; küratörlük yapmıştır.

Candaş’ın “Barınaklar” Serisi, insanın doğa ve mekanla kurduğu ilişkiyi sorgulayan, zamana direnen yapıların poetik bir yıkımını gözler önüne seriyor. Terk edilmiş sığınaklar, yalnızlaşan mimari formlar ve doğanın bu yapıları ele geçirişinin izleri üzerinden modern insanın aidiyet arayışını, geçiciliğini ve ruhsal sığınak ihtiyacını irdeleyen seri, sanatçının teknik ustalığı ile felsefi derinliğini birleştiriyor.

Candaş’ın serideki tekniği, tematik derinliği somutlaştıran bir araç işlevi görür. Keskin, kontrastlı çizgiler, mimari yapıların katı formlarını vurgularken kaligrafik detaylar, bu formların kırılganlığını ortaya koyar. Dikey ve yatay hatlarla inşa ettiği perspektifler, izleyiciyi terk edilmiş bir labirentin içine çeker.
Boşluklar ve doluluklar arasındaki denge, zamanın yıkıcılığına karşı direnen formlarla doğanın kaotik istilası arasındaki gerilimi görünür kılar. Renk tercihleri, insanın doğa karşısındaki kırılgan varlığını metaforik bir dille aktarır.

“Barınaklar”, Anadolu’nun unutulmuş köy evlerinden metropollerin kenar mahallelerine uzanan kolektif bir hafıza haritasıdır.
Candaş, bu mekanları arkeolojik bir titizlikle belgelerken onların insanlık tarihindeki izlerini poetik bir dille yeniden yorumlar.
Terk edilmiş gecekondular veya çatlaklarından otlar fışkıran duvarlar, yalnızca fiziksel değil; toplumsal bir çözülmenin de sembolü haline gelir.

Sanatçı, eserlerini şu sözlerle özetler

“Barınaklar, sadece çatısı olan yapılar değil. insanın içinde taşıdığı, güvence aradığı, ama bir türlü dolduramadığı boşluklar...
Bir kayık, nasıl denize tutunursa biz de bu boşluklara tutunuruz. Çizgilerim, bu tutunma çabasının izleri...”
Bu ifade, serinin teknik ve kavramsal katmanlarını birleştiren bir manifesto niteliğindedir.
Keskin çizgilerle örülü kompozisyonlar, insanın varoluşsal belirsizlikle mücadelesinin görsel bir kaydıdır.