Barış Manço; Kadıköy’de yaşadığı ve ölümsüz olduğu mekanında Sanatçı Tatiana Kirillova’nın Reng-i Su Tuvali’nde yeniden doğuyor…

Doğmak aslında bir daha hiç ölmemektir!

Barış Manço Vapuru; hergün binlerce insanla kucaklaşıyor ama denizel ve göksel bir Barış Manço; kendi Vapuru’nun bordasında, sancağında ve pruvasında Ressam Tatiana Kirillova’nın yarattığı Aquamorfik ölümsüzlüğü ile
en güzel şarkılarının notalarını, daha doğrusu portre çizgilerinin üzerindeki en değerli ters notalar gibi başka kimsenin canlandıramadığı o kadife sesini, istanbul Boğazı’nın mavi aynalı sularına bırakıyor…

Ev herzaman en büyük değer ama hepte en uzakta çünkü o zaten hep var asıl olan.

Barış Manço Müze Evi sonsuza kadar yaşayacak,
Barış Manço evine dönemese bile ama Barış hep kendi evindeydi zaten.
Muzaffer SALiH

görsel

Bir yüz…
Bir vapur…
Bir ev…

Belki çocukluğunuzdan kalan bir duygu…

Belki yolculuğu sevmek…

Belki farklı insanlara merakla yaklaşmak…

Belki de hiçbir karşılık beklemeden paylaşmanın doğal olduğuna inanmak.

Bu duygular size ait gibi gelir.

Çünkü gerçekten de öyledir.

Ama bazen insan, kendisini şekillendiren dünyanın farkına yıllar sonra varır.

Barış Manço birçok insana sadece şarkılar bırakmadı.

Bir bakış bıraktı.

Bir ses tonu bıraktı.

Bir nezaket biçimi bıraktı.

Dünyaya duyulan merakı bıraktı.

Farklı olanı sevmeyi bıraktı.

Çocuklarla aynı göz hizasında konuşmayı bıraktı.

Bu yüzden bu resim bir portre değildir.

Bir insanı anlatmaktan çok, onun hâlâ yaşadığı görünmez alanı hissettirmeye çalışır.

Belki siz de uzun zamandır o alanın içindesiniz.

Ve bunu ilk kez şimdi fark ediyorsunuz…
Çünkü bazı insanlar yalnızca eser bırakmaz.

Bir iklim bırakır.

insanlar o iklimin içinde yaşamaya devam eder.

Farkına varsın ya da varmasın.

Belki bu resim tam da o iklimi görünür kılmaya çalışıyor.

Bu yüzden burada hiçbir renk tek başına değildir.

Mavi yalnızca gökyüzü ya da deniz değildir.

insanın içinde sessizce büyüyen bir boşluk da olabilir.

Durup nefes alabildiği bir yer de.

Kırmızı yalnızca bir renk değildir.

Bazen cesaret olur.

Bazen özlem.

Bazen de yaşamın kendisi.

Sarı ise dikkati üzerine çekmez.

Işık gibi dolaşır.

Fark edilmeden dokunur.

Belki bazı insanların hayatımıza girişi de böyledir.

Önce fark etmeyiz.

Sonra onsuz nasıl biri olurduk, bunu düşünemeyiz.

Bu resimde hiçbir çizgi tam olarak bitmez.

Akış devam eder.

Çünkü etkiler de böyledir.

Bir insandan diğerine geçer.

Bir kuşaktan diğerine ulaşır.

Ve çoğu zaman görünmez.

Barış Manço’nun evi de bu yüzden yalnızca bir bina değildir.

Taşlardan yapılmış bir yapı olmaktan çok, insanların içinde yaşamaya devam eden bir yerdir.

Bazı evler ziyaret edilir.

Bazıları ise insanın hafızasında yaşamayı sürdürür.

Bu resimde akış yalnızca suyun hareketi değildir.

Bir duygunun, bir hatıranın, bir insanın başka insanlarda yaşamaya devam etmesidir.

Belki bu yüzden hiçbir şey birbirinden tamamen ayrılmaz.

Çünkü bizi şekillendiren şeyler de hayatımızda böyle kalır. Sessizce. Akarak.

Bazı insanlar bir akış bırakır. Bir iklim bırakır.
Tatiana KiRiLLOVA

64 on senedir yazıyoruz.
Birçok platformda yazıyorum, iki ayrı basın kartım var ama Uludağ Sözlük Yazarı olmak ayrı bir değer.

Dramatik yada trajik bir aşk filmi izlemek.
Bizim çocukluğumuzda acıklı, ağlamaklı denilirdi.

Devlet, düzen (sistem) ve siyasi iktidar farklı kurumsallıklardır.
Ayrıca devlet ve demokrasi diyede bir kavram var.
Devlet-i ebed müddet ise ilelebed yaşayacak yani sonsuza değin.

Büyük ihtimalle büyük mutluluk ve huzur getirecektir çünkü ailelerin birbirlerini suçlama, gençleri haksız görme katsayıları çok azalıyor.

Yazmak, yıllar geçtikçe olgunlaşan bir eylemdir.

1999’dan beri aynı hat, 24 saat açık, internette yazıyor ve çalınca herkes açabilir.

(resim:#1)

Engin Beyaz
1978, Erzurum Atatürk Üniversitesi ve Cumhuriyet Üniversitesi’nde resim eğitimi aldı.2007 yılından bu yana istanbul’da yaşayan sanatçı, resim ve yerleştirme alanlarında üretim yapmaktadır. Bugüne kadar çok sayıda kişisel ve karma sergiye katılmış; eserleri çeşitli kamu ve özel koleksiyonlara girmiştir.

Sanat pratiğinde gündelik nesneler, kültürel bellek, doğa ve bilgi kavramlarını bir araya getirir. Kitap, ağaç ve organik formlar gibi imgeleri kullanarak hafıza, zaman ve insan-doğa ilişkisini sorgulayan katmanlı kompozisyonlar üretir. Geleneksel görsel referansları çağdaş sanat diliyle buluşturan yaklaşımı, Türkiye çağdaş sanatında kavramsal ve resim temelli üretimler arasında dikkat çeker

15 Temmuz olmazdı, 15 Temmuz’a gerek kalmazdı.

Denemesi bedava derdik çocukken.

görsel
görsel
görsel
görsel

Tevfik Talha Okan

1997 yılında Nevşehir’de doğan Tevfik Talha Okan; erken yaşlardan itibaren resim pratiğini düşünsel ve estetik üretiminin temel ifade alanı olarak geliştirmiştir.
Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’ndeki eğitimi süresince Osmanlı minyatür sanatı üzerine yoğunlaşan sanatçı, bu geleneğin ritmik kompozisyon anlayışını, çoklu bakış sistemini ve bezemeye dayalı yüzey kurgusunu Avrupa ekspresyonizminin figüratif anlatımı ve güçlü renk diliyle yeniden yorumlayarak kendine özgü bir resim pratiği oluşturmuştur.
Okan’ın üretimi, Doğu’nun anlatısal ve simgesel görme biçimi ile Batı resminin figür merkezli ifade geleneği arasında kurduğu yaratıcı diyalog üzerinden şekillenir.

Sanatçının resimleri, Osmanlı minyatürünün perspektiften bağımsız mekân anlayışını çağdaş yaşamın gündelik sahneleriyle buluşturur. Kahvehaneler, ev içleri, banyolar, Anadolu halıları, desenler ve gündelik nesneler; yalnızca temsil edilen mekânlar değil, kültürel belleğin, toplumsal hafızanın ve bireysel deneyimin iç içe geçtiği görsel yapılara dönüşür. Bu yaklaşım, geleneği tarihsel bir referans olarak tekrar etmek yerine, onu günümüz insanının kimlik, aidiyet ve yaşam deneyimleri üzerinden yeniden düşünmeye imkân tanır.

2017 yılından itibaren eserleri, Türkiye’deki sanat yazarları, küratörler ve eleştirmenler tarafından ilgiyle takip edilmeye başlayan Tevfik Talha Okan figür, mekân ve kültürel bellek ekseninde geliştirdiği özgün görsel diliyle genç kuşak Türk ressamları arasında dikkat çeken isimlerden biri hâline gelmiştir.

Geleneksel estetik mirası çağdaş resmin ifade olanaklarıyla buluşturan sanatçı, Doğu ile Batı arasında kurduğu estetik ilişkinin güncel Türk resmindeki özgün temsilcileri arasında değerlendirilmektedir.

görsel
görsel

Yazık oldu galiba. insanın kendi kendisine yaptığını derlerdi eskiden.

Milena’ya mektuplar.
“Her şeye rağmen, mutluluktan ölünebiliyorsa, o zaman kesinlikle bu şekilde öleceğim. Ayrıca, ölüm döşeğindeki biri, mutluluk sayesinde hayata tutunabiliyorsa o zaman ben de hayatta kalacağım.”

Madde ve enerjinin sakımı (korunumu) kanunu:
“Yoktan var olmaz, vardan yok olmaz.”

Bunlar öğrenilecek eksiklikler kusur sayılmaz.
Normalde Türkçe çalışmak büyük bir gerek her okur yazar için.

Eski sevgili olması.

Tabi bereket Tanrısı’nın sünnetli ve abaza modelleri bilgiye gerek duymaz hiç bir zaman.
Cahilim,
Cahilsin,
Cahil.

Kadınada bir hamle vermek en doğrusu belkide.
Her hareketi başarıyla yaparak ilerlemek mükemmellik değil.

Sözlük iğrençlikleri. Bu başlıklarınızı çocuklarınıza saklayın öğretici olur.