kusursuz

teoride mukemmel, pratikte imkansız.

benim surdurulebilir, ulasılabilir, kafamdaki ideal sistem bu degil.
hemen anlatayım:

birbirinin hayallerini desteklemek.
birbirine inanmak.
kusurlarını corbanın tadı tuzu olarak gorup hala ona sihirli bi seymis gibi bakmak.
insanlara ikinci ucuncu dorduncu şansları vermek ama besinci sansları vermemek.
affedici olmak
sevgi dolu olmak
barıscı olmak
guzel yonlerinin ve eksilerinin farkında olup kendini sevmek ve yeterli oldugunun farkında olmak
kimseden üstün olmadıgının farkında olmak
fedakar, özgeci olmak
paylasmak -yarin yanagı haric, o benim-
hayatın her alanında sadık ve guvenilir olmak
dürüst olmak
iyilik yapmak
iyi kalpli olmaya calısmak
sırf kendini degil herkesi dusunmek
kendine hata payı bırakmak -telafisi olmıcak hatalar degil-

asagı yukarı boyle;)