kışlada günlerin bitmek bilmemesi

alışana kadar bitmek bilmez ama alıştıktan sonra bitmesin istenir.

kışlada bir gün tam olarak bir gün olarak geçer hatta bir gün bazen 24 saatten daha fazladır.

sinir, stress, koşturmaca, sosyal medya ve beklentiler siz yaşadığınız şeye hayat mı diyorsunuz ?

iyi ki askere gitmişim orada zaman duruyor ama insana insan olduğunu hatırlatıyor.

ben 2019 yılında askere gittim geleli tam 7 sene olmuş.

son 7 seneye dönüp baktığım zaman hayatımın en güzel zamanları askerlikmiş onu farkettim.

bu koşuşturma içerisinde hep bir telaşla günler bom boş geçiyor.

askerde böyle değildi.

erken kalkardık spor yapardık, hareket ettiğimiz için hep dinçtik.

teskere aldığım zamanı hiç unutamam kapıdan çıkıp kışlaya baktığımda içimde bir hüzün oluşmuştu çünkü sivil hayatın hızlılığı ve bilinmezlik beni bekliyordu.

orada özgür değildim, cep telefonum vardı ama kulanımı kısıtlıydı, istediğim her şeyi yiyemiyordum ama hem mental olarak hem fiziksel olarak fittim.

orada sivil hayatı özlüyordum ama şuan sivil hayatta mutlu değilim.

zaman çok hızlı geçiyor diye söylenen er kişileri, askere gitmediyseniz askere gidin askerden geldiyseniz o zamanları hatırlayın.

işte gerçek yaşam o.

askerde kolay dopamin yok.

sertlik=disiplin.

aynı şartlarda aynı kişilerle bana askerlik teklif edilsin değil 6 ay 18 ay kalmayan şerefsizdir.

çok net söylüyorum.