yalansız,dürüst,içten,samimi ve sakin insanları çok seviyorum.

bu tarz insanlar sinir sistemimi sakinleştiriyor ve yanlarında kendimi çok huzurlu hissediyorum.

çevrenizde böyle insanlar varsa (beni bir yada iki arkadaşım var) onları sarın sarmalayın hatta bir şekilde çoğaltın (bkz: swh)

kafaya çok takmamak, mümkün mertebe uyuyup gereksiz yere hareket ederek vücudu yormamak ve bol su.

biraz stress olursam üç beş bira içerim.

stresin vücuda ve cilde verdiği zarar daha fazla.

ben varsam ölüm yok ölüm varsa ben yokum.

dünyayı çok kafana takıyorsan çerçevelet duvarına as ve her gün oku.

okyanusun derinliklerinde kaybolduğu için artık aranmayan uçak.

bütün dünya, maddi ve manevi olarak okyanusun derinliklerinde olan bir uçak için kanalize olamayacağına göre komplo teorilerini bir kenara bırakabiliriz.

her zaman olduğu gibi relax.

hayatla kavga etmeyi bırakalı 2 yıl oldu.

şansıma o da benimle kavga etmiyor ve iki yıldır stabil bir şekilde gidiyoruz.

seviyorum kendimi.

konforlumu bilmem ama evlenmediğim için olduğumdan genç gösterdiğim kesin.

beni darlayan yok, kısıtlayan yok, anlamsız triplerle yoran yok, beklenti içine sokan yok.

böyle devam ederse 50 de bile 30 gösteririm ben (bkz: swh)

felemez ve cesim.

hala aklım almıyor mk (bkz: swh)

devam.

bugün tam 1 ay 2 hafta 0 gün olmuş.

(sigarayı bırak uygulaması verileridir.)

artık hiç zorlanmıyorum aklıma bile gelmiyor.

sürekli genzim akıyor sanırım temizleniyorum.

yavaş yavaş burnumdan nefes almaya başladığımı hissediyorum.

dişlerimin rengi bir ton açıldı ve üşengeçliğim azaldı.

sigarasız hayata gelin burası çok güzel öpüldünüz.

sevdiğim veya yakınlık hissettiğim insanların kulaklarıyla oynarım.

bira içeceksem en az 4 tane içerim ya da hiç içmem (3 olmaz mı evet olmaz ya 4 ya hiç)

insanlarla tokalaştıktan sonra ellerimi yıkarım.

bilgisayarda oturup mutlu mutlu takılıyorken aniden kalkar ve ellerimi yıkarım.

ayakkabım mutlaka temiz olmak zorundadır en ufak bir leke görürsem hemen silerim.

ekmek arası yenecek her şeyi 2005 yılından beri aynı şekilde yerim (örneğin döner yiyeceksem yeşillik turşu ve ketçap olacak asla başka bir şey koydurtmam)

bunları artık istemsiz yaptığım için takıntı diyemem (bkz: swh)

alışana kadar bitmek bilmez ama alıştıktan sonra bitmesin istenir.

kışlada bir gün tam olarak bir gün olarak geçer hatta bir gün bazen 24 saatten daha fazladır.

sinir, stress, koşturmaca, sosyal medya ve beklentiler siz yaşadığınız şeye hayat mı diyorsunuz ?

iyi ki askere gitmişim orada zaman duruyor ama insana insan olduğunu hatırlatıyor.

ben 2019 yılında askere gittim geleli tam 7 sene olmuş.

son 7 seneye dönüp baktığım zaman hayatımın en güzel zamanları askerlikmiş onu farkettim.

bu koşuşturma içerisinde hep bir telaşla günler bom boş geçiyor.

askerde böyle değildi.

erken kalkardık spor yapardık, hareket ettiğimiz için hep dinçtik.

teskere aldığım zamanı hiç unutamam kapıdan çıkıp kışlaya baktığımda içimde bir hüzün oluşmuştu çünkü sivil hayatın hızlılığı ve bilinmezlik beni bekliyordu.

orada özgür değildim, cep telefonum vardı ama kulanımı kısıtlıydı, istediğim her şeyi yiyemiyordum ama hem mental olarak hem fiziksel olarak fittim.

orada sivil hayatı özlüyordum ama şuan sivil hayatta mutlu değilim.

zaman çok hızlı geçiyor diye söylenen er kişileri, askere gitmediyseniz askere gidin askerden geldiyseniz o zamanları hatırlayın.

işte gerçek yaşam o.

askerde kolay dopamin yok.

sertlik=disiplin.

aynı şartlarda aynı kişilerle bana askerlik teklif edilsin değil 6 ay 18 ay kalmayan şerefsizdir.

çok net söylüyorum.

bugün tam olarak 1 ay ve 3 gün oldu.

namus ve şeref sözü verdim bu yoldan dönmeyeceğim.

artık tetiklenme sayım sıfıra düştü.

kafamdan tamamen sildim diyebilirim hiç canım istemiyor.

10 yaşındaydım.

türkiye ve abd.

kesinlikle french tırnaktır.

ama böyle şeytan tırnağı gibi uzun olandan bahsetmiyorum.

sözlük dinazorları çok iyi bilir özellikle 2000 li yıllarında başlarında, kısa tırnak üzerine beyaz çizgi olan modelinden bahsediyorum efsanedir ve çocukluğumdan beri beni cezbeder.

yakışmayan tek bir kız bile görmedim.

yalnız olmayı seviyorum ve aç kalmak benim için bir problem değil.

survivor benim için bir ceza ya da zorluk değil aksine ödül olurdu.

göğsümü gere gere söylüyorum 30 yaşındayım.

(bkz: swh)

en son dört sene önce karşılaştığım bakıştır.

ağzımdan çıkan her kelimeye, kaşıma, gözüme, gülüşüme hayran hayran öyle bir bakıyordu ki dün gibi hatırlıyorum.

ilişkinin bitmesi tamamen benim mallıklarımdan kaynaklanıyordu şuan bile o ilişki devam etse acaba nasıl olurdu diye düşünüyorum.

ben sana haketmediğin gibi davrandım umarım şuan çok mutlusundur ve her şey yolundadır...

bomboş cihazdır.

param var sağa sola saçmak istiyorum derseniz alabilirsiniz tabii (bkz: swh)

insanı insan yapan ve insanı harekete geçmesi için şahlandıran hormonların en büyüğüdür.

bilinenin (sanılanın) aksine ödüle kavuştuğunuzda değil o ödül için çabaladığınız zaman salgılanır.

çağımızın en büyük problemlerinden birisi kolay dopamindir.

bir örnekle başlayalım.

sürekli spora başlamayı düşünüyorsunuz, spor yapınca kaslı fit bir görüntünüz olacağını düşünüyorsunuz fakat başlamak için hep bir sebep arıyorsunuz.

örneğin, ya bugün çok yorgunum dinleneyim o zaman başlarım.

ya bugün spora kim gidecek yatıp bütün gün dizi izleyeyim.

ya spora gidecektim ama arkadaşlarım çağırdı başka zaman giderim.

bunlar beyninizin size karşı oynadığı küçük oyunlardır.

çünkü spor yapmak vücudu zorlar, beslenme alışkanlıklarınızı değiştirmeye zorlar, hayat şeklinizi değiştirmeye zorlar.

yatakta uzanıp reels izlemek varken kim kalkıp spora gidecek değil mi (bkz: swh)

ama bu döngüyü kırıp 1 ay düzenli spora gittiğinizde bütün sistem değişir.

siz kendinizi beğenince çevredeki insanlarda sizi beğenmeye başlar ve spora devam etmek için gereken dopamini ve motivasyonu bulmuş olursunuz.

aslında dopamin = disiplindir.

ben spor örneğini verdim ama hayatınızın tüm noktasında uygulayabilirsiniz.

japonların sürekli iyileşme, gelişme (kaizen) adını verdikleri bir teknik vardır.

günde 1 tane bile yabancı bir dilden 1 kelime öğrenirseniz 30 günde 30 kelime yapar.

300 sayfalık bir kitabın bir günde 10 sayfasını okursanız ayda 300 sayfa yani bir kitap yapar.

her sabah 7 de uyanacağınızı varsayalım alarmınızı her sabah 1 dakika erkene kurarak uyanırsanız bir ayda yarım erken uyanmayı öğrenmiş olursunuz.

çocuklar hayattan çok fazla zevk alır çünkü sürekli öğrenebilecekleri, deneyimleyebilecekleri şeyler vardır o yüzden içinizdeki çocuğu her zaman diri tutun.

merak edin, öğrenin ve öğrenmenin sınırını merak edin.

kolay dopamin diye bir şey yoktur öğrenilmiş çaresizlik ve sınırlar vardır, beyin alışılmışı ve kolay olanı her zaman çok sever ve sizi o çevrede tutmaya gayret eder.

hareketsizken aniden maraton koşamazsınız, öğrenmeyi unutmuşken kitap okuduğunuzda okuduğunuzu anlamazsınız, sevmeyi unutmuşken birisini deli gibi sevemezsiniz, enerjinizi kaybettiğinizde aniden enerjinize kavuşamazsınız.

bu örneği istediğiniz kadar çoğaltın ve unutmayın harekete geçmeden harekete geçemezsiniz.

ilham size gelmez siz ilhama gideceksiniz.

kim olduğunuzu ve gücünüzü asla unutmayın.

içinizdeki 10 yaşınızdaki çocuğun neler yapabileceğini ve ne kadar hevesli olduğunu asla unutmayın.

konfor = sessiz çöküş bu bütün insanlar için geçerli.

herkes başarıyorken ben neden böyleyim diye düşünmeden önce harekete geçtiğinizden emin olun.

30 yaşındayım harekete geçip daha kötü bir duruma düşen insan çok az gördüm ama hareket etmeyip potansiyelini çöp eden kendim dahil çok daha fazla insan gördüm.

sadece sinsi sinsi beyninizi zorlamayı öğrenin yeni ve güçlü benliğinize hızlıca ayak uyduracaktır.

seviyorum sizi kalp.

fenerbahçe kalesinde ben olsam ve biraz antreman yapsam bu arkadaştan eksik yanım kalmazdı.

sen neden varsın anlayamadım valla.