ben bu yazıyı sana yazdım

Aslında yatmam gerekirdi.
Aslında sen ışığımı bir mumu söndürür gibi iki parmağını ıslatıp söndürmeseydin uyurdum da.

Hayır karanlıkta oturmuyorum baş ucu lambam açık . Haha evet yine çok komiksin.

Biz yapamadık mı ne dersin? Belki de suç bende. Sen olduğun gibiydin.

Ben senin içindim. Kalkışım, yatışım, yemek yerken seni düşünmem, senden haber alamayınca endişelenmem...

Sen bilmiyordun ama ben sana ilk gördüğümde şöyle bir bakmıştım
"Tatlı" demiştim.
Sonra aşık oldum. Sonra çok daha fazla aşık oldum.

Ben sana hala aşığım.

Kalbimin acıdığını hissediyorum biliyor musun şu an. Mecaz değil, gerçek bir sıkışma bu. Eridiğini. Kırılıp parçalarının ciğerlerime batışını hissediyorum.

Ben bu yazıyı sana yazdım.
Ben bu yazıyı neden bu denli sevgisizliği hak ettiğimi sormak istediğim sana yazdım.

Ben bu yazıyı, s.k.ş sokuş lafından başka bir şey dönmeyen bir sözlükte, alay edilme ihtimalini bile iplemeyerek sana yazdım.

Ben seninle birlikte bir hikaye yazarız diye ummuştum.

Ama hep ben yazdım.
Ben.