ecclesiastes

"her şey boş, bomboş, bomboş!
ne kazancı var insanın
güneşin altında harcadığı onca emekten?
kuşaklar gelir, kuşaklar geçer,
ama dünya sonsuza dek kalır.
güneş doğar, güneş batar,
hep doğduğu yere koşar.
rüzgar güneye gider, kuzeye döner,
döne döne eserek
hep aynı yolu izler.
bütün ırmaklar denize akar,
yine de deniz dolmaz.
ırmaklar hep çıktıkları yere döner.
her şey yorucu,
sözcüklerle anlatılamayacak kadar.
göz görmekle doymuyor,
kulak işitmekle dolmuyor.
önce ne olduysa, yine olacak.
önce ne yapıldıysa, yine yapılacak.
güneşin altında yeni bir şey yok.
var mı kimsenin, bak bu yeni! diyebileceği bir şey?"