rab benim çobanımdır

23. Mezmur, Tanah'ın Zebur kitabında bulunur.

"RAB çobanımdır, Eksiğim olmaz. Beni yemyeşil çayırlarda yatırır, Sakin suların kıyısına götürür. içimi tazeler, Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder. Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile, Kötülükten korkmam. Çünkü sen benimlesin. Çomağın, değneğin güven verir bana. Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın, Başıma yağ sürersin, Kâsem taşıyor. Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni, Hep RAB'bin evinde oturacağım."

burada kastedilen, gerçek anlamda çoban değildir. Bu simgelemenin sebebi, 1. dizedeki "Eksikliği gidermesi" ve 3. dizedeki "öncülük etmesi"dir. 4. dizedeki "Çomak ve değnek" de çobanı simgelemektedir. 5. dizedeki "bana sofra kurarsın" kısmı eski oryantal çobanlarının bir uygulamasıdır. Çobanlar yerden az yükseklikteki masalarda sofralarını kurardı. Aynı şekilde, "Başıma yağ sürersin" dizesi eskiden çobanların sinekleri kovmak için uyguladığı metodu simgeler. ayrıca 6. dizedeki "iyilik ve sevgi izleyecek beni" cümlesinde "iyilik ve sevgi" sürüyü takip eden iki çoban köpeğine benzetilir.