chp

bazi insanlarda ataturk'un yapisilsin diye icat ettigini zannettigi parti. ataturk boyle birsey yapmaz, adam bir kere pragmatik; insanlar tapsin diye bir olusum kurmus olabilir mi? kendince cagina ve gereklerine gore bir takim idealleri vardi ve bu partiyi kurdu, mirasinin da bir kismini bagisladi, bunlar dogru. ama kutsallik atfedilmesi de ne oluyor? ona bakarsan ataturk mirasinin bir diger kismini da turk tarih ve dil kurumlarina bagisladi, onlara tapan yok mesela, ne is?

adam yaziyor "cekin elinizi ataturk'umuzun guzelim chp'sinden, defolun" diyor, honkuruyor. o zaman sen cekil kardes; ataturk'u o kadar seviyorsan once ilkelerini ve hedeflerini, yani ne demek istedigini bir anla, buna uygun olmadigini dusundugun bir yapi varsa tipki ataturk'un yaptigi gibi iliskini kes. adam yeri gelince koskoca osmanli'yi bir kenara birakmis, eleman diyor ki chp de chp, ille chp.

bugun chp denen yapi, hem partilileri hem de destekleyenleri adina biraz hasta, biraz ezik, biraz korkak, biraz caresiz ve bolca nostaljik bir ayakbagindan baska birsey degildir. yonetici elitler sadece turkiyede degil, dunyanin her yerinde populer ve saygin kurumlarin, markalarin ve hatta meshur kisilerin iclerine sizmis ve bunlari kendi cikarlari icin kullanmaya baslamis. ataturk bugun kalksa ve bu chp'nin yarattigi toplumsal kanser halini gorse iyilestirmeye hic tesebbus etmeden yeni bir proje ve ilkeler belirler, baska bir orgutlenmeye gider ve yoluna devam ederdi, tipki vaktinde ittihat ve terakki'ye takilmadigi gibi.

sen ne istiyorsun, bu toplumdan ve gelecekten beklentilerin ne? bu kadar sarih sorulara cevap aramak ve cozum yontemleri bulmak yerine kolaya kacip bir markanin golgesinde aglasmak ataturk'un mirasina sahip cikmak mi oluyor yani? mesele 1930'lara donelim, yok 1500'lere donelim, yok 2100'e hazirlanalim gibi hayalperestlikler mi, yoksa gozunun onunde gun be gun hayatini gasp eden sorunlari yine elindeki imkanlar ile asip daha iyiyi yaratmak mi?