birkac duraklik ask

Yürüyen merdivenlerden indikten sonra biraz daha ilerlersiniz, karınca sürüsü gibi etrafta dolaşan insanlara bakınırsınız. Metroyu bekleyeceğiniz o noktaya doğru yürürsünüz. Bazen de o noktaya varmadan durma ihtiyacı hissedersiniz çünkü bankta sizin gibi metronun gelmesini bekleyen bir yabancı dikkatinizi çeker. Yanına oturmaya cesaret edemediğinizden, banka başka bir kız oturur anında. Siz de banka yakın bir yerde ayakta durursunuz. Bir kere ilginizi çekmiştir ya bakmak istersiniz. Tanımadığınız bir kişi olması mı onun gizemli yapar yoksa mavi gözlerine hayran kaldığınızdan mı metro gelene kadar bakmaya çabalarsınız. inceledikçe o yabancıyı, tanığınız insanların özelliklerini onda görmeyi başarırsınız. Eski sınıf arkadaşınızın mavi gözlerini almıştır mesela. yüz hatları ise aynı friends dizisindeki Ross dur. Tek farkı saçları kıvırcıktır, hafif sakalı ve bıyığı vardır. Hemen adını koyarsınız o metrodaki Ross unuzdur. Metro gelir. Aynı kapıdan, vagona binersiniz. Yer olmadığından ikinizde ayakta kalırsınız. Ama aranızda bir adam durmaktadır. Ve o adamın kolu bütün görüşünüzü kapatmayı çok iyi becerir. Birkaç durak sonra başında, ayakta durduğunuz yolcu ineceğinden, size yerini verir. Balerin edasıyla bir dönüş yapar ve adamın yerine oturursunuz, bir durak sonra sizde inecek olsanız bile. Oturunca metrodaki Ross u görebildiğinizi fark edersiniz. Yine çaktırmama çabalarında bakmaya başlarsınız. Taktınız bir kere. Gözleriniz o an başka kimselere bakmamaya yemin etmiştir. O ellerini inceler. Yansımasına bakar. Sizin farkınızda bile değildir. Bir an kafasını sizin oturduğunuz yere çevirir ve gözleriniz an itibariyle o yabancıyla buluşur. Tabi utanır hemen gözlerinizi insanların ayakkabılarını incelemeye çevirirsiniz. Kulağınızdaki pembe kulaklıklar bir filmin müziği olan parçayı çalarken, siz kendi filminizin esas kızı olmuşsunuzdur. Kendi durağınıza geldiğinizde son kez metrodaki yabancıya bakarsınız. Yine farkında değildir o. Oysa siz filmi yazmış, oynamışsınızdır. inersiniz. O hala ayakta durmakta kendi ineceği durağı beklemektedir. Belki kız arkadaşıyla buluşmaya gitmektedir. O an neler düşünüyor bilmek istersiniz ama kendi hayal gücünüz size daha güzelini, yaratma şansını sunar. Yürüyen merdivenlerden çıkarken kocaman bir gülümseme kaplamıştır yüzünüzü. Nedensiz bir mutluluktur bu. Kısa bir aşktır. Acısız ve saf. Aşkınızın ömrü birkaç durakla sınırlıdır. Ve siz metrodan çıktığınızda, aşk filminiz orada sonlanmıştır. Belki bir daha görürsünüz belki de asla göremezsiniz. Görseniz acaba tekrar tanıyabilir miydiniz? Aradan geçen zamanla orantılı o simayı unutmanız da. Önemli olan onun kim olduğu nereye gittiği değil zaten. Sizin ona biçtiğiniz kaftandır.